• ΜΑΡΤΙΟΣ
• ΑΠΡΙΛΙΟΣ
• ΜΑΙΟΣ
• ΙΟΥΝΙΟΣ
• ΙΟΥΛΙΟΣ
• ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ
• ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ
• ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ
• ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ
• ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΑΓΙΑΣ & ΜΕΓΑΛΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΝΑΟ ΑΓΙΑΣ ΤΡΙΑΔΟΣ ΒΥΡΩΝΟΣ

ΠΑΤΗΣΤΕ ↓ 

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΑΓΙΑΣ & ΜΕΓΑΛΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΙΕΡΟ ΠΑΡΕΚΚΛΗΣΙΟ ΑΓΙΟΥ ΛΑΖΑΡΟΥ ΒΥΡΩΝΟΣ

ΠΑΤΗΣΤΕ ↓ 

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΑΓΙΑΣ & ΜΕΓΑΛΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΙΕΡΟ ΠΑΡΕΚΚΛΗΣΙΟ ΑΓΙΑΣ ΒΑΡΒΑΡΑΣ ΒΥΡΩΝΟΣ

Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος: Δεκαεπτά χρόνια από την κοίμησή του. Αυτές τις μέρες η Ορθοδοξία θρηνεί για την κοίμηση του Αρχιεπισκόπου Αλβανίας Αναστάσιου, αλλά πριν από 17 χρόνια, ακόμα ένας θρησκευτικός ηγέτης έφυγε από τη ζωή.

Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος: Η σύγκρουση για τις ταυτότητες

Μόλις τον Ιούνιο του 1999, σε μια εποχή που η Ελλάδα ζούσε μέσα στην ευημερία και τον πλούτο, είχαν βγει από τα χείλη του λόγια επίκαιρα ακόμα και σήμερα: «Ο λαός μας χόρτασε από τα μεγάλα λόγια, ο λαός μας χόρτασε από τις υποσχέσεις, ο λαός μας χόρτασε από τους εκμεταλλευτές. Τους εκμεταλλευτές είτε της δικής του αμέλειας είτε της δικής του αφέλειας, ή τους εκμεταλλευτές της δικής του οξύνοιας. Σήμερα ο λαός θέλει αγωνιστές, ο λαός θέλει ομολογητές, ο λαός θέλει ανθρώπους που παίρνουν τη σημαία των ιδανικών, του Χριστού και την ανυψώνουν».

Έγινε περισσότερο γνωστός για τη μάχη του με τον τότε πρωθυπουργό Κώστα Σημίτη για το θέμα των ταυτοτήτων.

Στις 16 Μαΐου 2000, η Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων έκρινε ότι το θρήσκευμα πρέπει να απαλειφθεί από τις ταυτότητες. Ο Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος αντιτάχθηκε σθεναρά σχολιάζοντας χαρακτηριστικά ότι αυτή η απόφαση είναι εντολή «από νεο-διανοούμενους που θέλουν να μας επιτεθούν σα σκυλιά και να μας κόψουν τις σάρκες». Το 2001, έπειτα από δύο πολυπληθή συλλαλητήρια σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη τον περασμένο χρόνο, η Εκκλησία συγκέντρωσε 3 εκατομμύρια υπογραφές, τις οποίες ο Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος παρέδωσε στον τότε Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Κωστή Στεφανόπουλο.

Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος: «Ακόμα και με το σκουλαρίκι»

Πολύ γρήγορα, όλοι μιλούσαν για τον Αρχιεπίσκοπο, που καλούσε τη νεολαία να πλησιάσει την Εκκλησία, «ακόμα και με το σκουλαρίκι», ζητούσε συγγνώμη από τους νέους για όσα δεν έγιναν από τους μεγαλύτερους.
Ο Χριστόδουλος όλα τα χρόνια της αρχιεροσύνης του επεδίωξε και κατάφερε να έχει μια πολύ καλή σχέση με τους νέους. Υιοθετώντας μια ρητορική ιδιαίτερα «εύπεπτη» από τα παιδιά, συνήθιζε να τους λέει σε κάθε ευκαιρία: «Ελάτε στην Εκκλησία όπως είστε, με το τζιν, με το σκουλαρίκι», ενώ παροιμιώδης έμεινε η φράση του: «Σας πάω».

Υπό την ηγεσία του, προάγεται το έργο της Εκκλησίας σε ολόκληρο τον κοινωνικό τομέα. Ιδρύονται νέοι οργανισμοί που καλύπτουν τομείς, όπως η βιοηθική, η μέριμνα για τους τοξικομανείς, την κακοποιημένη γυναίκα, την άγαμη μητέρα. Τέλος, ίδρυσε τη Μη Κυβερνητική Οργάνωση «Αλληλεγγύη», μέσω της οποίας γίνεται παρέμβαση με ανθρωπιστική βοήθεια, σε παγκόσμια κλίμακα.
Ο Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος με το λόγο του προκάλεσε αντιδράσεις. Σχολιάστηκε θετικά, αλλά και αρνητικά. Εκτός από τη σύγκρουσή του για την αναγραφή του θρησκεύματος στις ταυτότητες, ακόμα ένα γεγονός σημάδεψε τα πρώτα χρόνια της ποιμαντορίας του: η κρίση με το Οικουμενικό Πατριαρχείο που κράτησε ως το 2004 και έληξε μετά την παρέμβαση της υπουργού Παιδείας Μαριέττας Γιαννάκου.
Επί της αρχιεροσύνης του Μακαριστού Χριστόδουλου πραγματοποιήθηκε και η πρώτη επίσκεψη Πάπα στην Ελλάδα. Η επίσκεψη έγινε το 2001, όταν ο τότε Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Κωστής Στεφανόπουλος, είχε προσκαλέσει στην Ελλάδα τον Πάπα Ιωάννη Παύλο τον Β’. Κατά την επίσκεψη αυτή, ο Ποντίφικας, αφού προσευχήθηκε στον βράχο του Αρείου Πάγου, όπου δίδαξε ο Απόστολος Παύλος, ζήτησε δημόσια «συγγνώμη» από τον ελληνικό λαό, στην ελληνική γλώσσα, για τα εγκλήματα των καθολικών σε βάρος των Ορθοδόξων, αναφερόμενος στην Άλωση της Κωνσταντινουπόλεως.

Η μάχη με τον καρκίνο

Toν Ιούνιο του 2007 ο Χριστόδουλος διαγνώστηκε με από καρκίνο του παχέος εντέρου και χειρουργήθηκε με επιτυχία για την αφαίρεση του όγκου. Κατά τη διάρκεια της θεραπείας, όμως, διαγνώστηκε και δεύτερος καρκίνος στο συκώτι, καθώς και κίρρωση, που ήταν αποτέλεσμα χρόνιας ηπατίτιδας. Τον Αύγουστο της ίδιας χρονιάς μεταφέρθηκε στις ΗΠΑ και τέθηκε σε αναμονή εύρεσης μοσχεύματος, προκειμένου να γίνει μεταμόσχευση ήπατος. Το μόσχευμα βρέθηκε, αλλά η μεταμόσχευση δεν έγινε, καθώς διαπιστώθηκαν πολλαπλές μεταστάσεις.

ΑΣ ΕΧΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΥΧΗ ΤΟΥ!

“ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ ΤΟ ΦΩΣ, Η ΖΩΗ ΚΑΙ Η ΑΝΑΣΤΑΣΗ”

Εάν υπάρχει μια αλήθεια στην οποία θα μπορούσαν να συνοψισθούν όλες οι ευαγγελικές αλήθειες, η αλήθεια αυτή θα ήταν η ανάσταση του Χριστού. Και ακόμη, εάν υπάρχει μια πραγματικότητα στην οποία θα μπορούσαν να συνοψισθούν όλες οι καινοδιαθηκικές πραγματικότητες, η πραγματικότητα αυτή θα ήταν η ανάσταση του Χριστού. Μόνο στην ανάσταση του Χριστού….

Μέχρι την ανάστασή Του ο Κύριος δίδασκε για την αιώνια ζωή, αλλά με την ανάστασή Του έδειξε ότι ο Ίδιος όντως είναι η αιώνια ζωή. Μέχρι την ανάστασή Του δίδασκε για την ανάσταση των νεκρών, αλλά με την ανάστασή Του έδειξε ότι ο Ίδιος είναι πράγματι η ανάσταση των νεκρών. Μέχρι την ανάστασή Του δίδασκε ότι η πίστη σ’ Αυτόν μεταφέρει εκ του θανάτου εις την ζωήν, αλλά με την ανάστασή Του έδειξε ότι ο Ίδιος νίκησε το θάνατο και έτσι εξασφάλισε στους θανατωμένους ανθρώπους τη μετάβαση εκ του θανάτου στην ανάσταση.

Με την αμαρτία ο άνθρωπος έγινε θνητός και πεπερασμένος· με την ανάσταση του Θεανθρώπου γίνεται αθάνατος και αιώνιος. Σ’ αυτό δε ακριβώς έγκειται η δύναμη και το κράτος και η παντοδυναμία της του Χριστού αναστάσεως. Και για αυτό χωρίς την ανάσταση του Χριστού δεν θα υπήρχε καν ο Χριστιανισμός. Μεταξύ των θαυμάτων η ανάσταση του Κυρίου είναι το μεγαλύτερο θαύμα. Όλα τα άλλα θαύματα πηγάζουν από αυτό και συνοψίζονται σ’ αυτό. Απ’ αυτό πηγάζουν η πίστη και η αγάπη και η ελπίδα και η προσευχή και η θεοσέβεια. Αυτό είναι εκείνο το οποίο καμία άλλη θρησκεία δεν έχει· αυτό είναι εκείνο το οποίο ανυψώνει τον Κύριο υπεράνω όλων των ανθρώπων και των θεών. Αυτό είναι εκείνο το οποίο κατά τρόπο μοναδικό και αναμφισβήτητο δείχνει και αποδεικνύει ότι ο Ιησούς Χριστός είναι ο μόνος αληθινός Θεός και Κύριος σε όλους τους ορατούς και αόρατους κόσμους.

Το ότι ο άνθρωπος πιστεύει αληθινά στον Αναστάντα Κύριο το αποδεικνύει με το να αγωνίζεται κατά της αμαρτίας και των παθών και εάν μεν αγωνίζεται, πρέπει να γνωρίζει ότι αγωνίζεται για την αθανασία και την αιώνια ζωή. Εάν όμως δεν αγωνίζεται, τότε μάταιη η πίστη του! Διότι, εάν η πίστη του ανθρώπου δεν είναι αγώνας για την αθανασία και την αιωνιότητα, τότε τι είναι; Εάν με την πίστη στο Χριστό δεν φθάνει κανείς στην αθανασία και την επί του θανάτου νίκη, τότε προς τι η πίστη μας; Εάν ο Χριστός δεν αναστήθηκε, τούτο σημαίνει ότι η αμαρτία και ο θάνατος δεν έχουν νικηθεί. Εάν δε δεν έχουν αυτά τα δύο νικηθεί, τότε γιατί να πιστεύει κανείς στο Χριστό; Εκείνος όμως ο οποίος με την πίστη στον Αναστάντα Χριστό αγωνίζεται εναντίον κάθε αμαρτίας του, αυτός ενισχύει σιγά-σιγά μέσα του την αίσθηση ότι ο Κύριος πραγματικά αναστήθηκε, άμβλυνε το κέντρο του θανάτου, νίκησε το θάνατο σε όλα τα μέτωπα της μάχης.

Χωρίς την ανάσταση δεν υπάρχει ούτε στον ουρανό ούτε κάτω από τον ουρανό τίποτε πιο παράλογο από τον κόσμο αυτό ούτε μεγαλύτερη απελπισία από τη ζωή αυτή, δίχως αθανασία. Σ’ όλους τους κόσμους δεν υπάρχει περισσότερο δυστυχισμένη ύπαρξη από τον άνθρωπο, που δεν πιστεύει στην ανάσταση των νεκρών. Γι’ αυτό, για την ανθρώπινη ύπαρξη, ο Αναστημένος Κύριος είναι τα «πάντα εν πάσιν» σ’ όλους τους κόσμους: ο,τι το Ωραίο, το Καλό, το Αληθινό, το Προσφιλές, το Χαρμόσυνο, το Θείο, το Σοφό, το Αιώνιο. Αυτός είναι όλη η Αγάπη μας, όλη η Αλήθειά μας, όλη η Χαρά μας, όλο το Αγαθό μας, όλη η Ζωή μας, η Αιωνία Ζωή σε όλες τις αιωνιότητες και απεραντοσύνες.

Πρόγραμμα Ιερών Ακολουθιών – Μαΐος 2026

ΣΤΟΝ ΙΕΡΟ ΝΑΟ ΑΓΙΑΣ ΤΡΙΑΔΟΣ ΒΥΡΩΝΟΣ

Εσπερινός  Καθημερινά  (7.00 μ.μ.)

Σάββατο 2 Μαΐου:  † Όρθρος και Θεία Λειτουργία.

Κυριακή 3 Μαΐου:  † ΤΟΥ ΠΑΡΑΛΥΤΟΥ, Θεία Λειτουργία.

Τρίτη 5 Μαΐου:  † Ειρήνης Μεγαλομάρτυρος, Θεία Λειτουργία.

Τετάρτη 6 Μαΐου:  † ΜΕΣΟΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ, Θεία Λειτουργία.

Παρασκευή 8 Μαΐου:  † Αγίου Ιωάννου Θεολόγου,  Θεία Λειτουργία.

Σάββατο 9 Μαΐου:  † Όρθρος και Θεία Λειτουργία.

Κυριακή 10 Μαΐου:  † ΤΗΣ ΣΑΜΑΡΕΙΤΙΔΟΣ, Θεία Λειτουργία.

Σάββατο 16 Μαΐου:  † Όρθρος και Θεία Λειτουργία.

Κυριακή 17 Μαΐου:  † ΤΟΥ ΤΥΦΛΟΥ, Θεία Λειτουργία.

Τετάρτη 20 Μαΐου:  † ΑΠΟΔΟΣΗ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ, ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ.

Τετάρτη 20 Μαΐου:  † ΠΑΝΗΓΥΡΙΚΟΣ ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ ΕΠΙ ΤΗ ΕΟΡΤΗ ΤΗΣ ΑΝΑΛΗΨΕΩΣ – Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης.

Πέμπτη 21 Μαΐου:  † 7:00π.μ.  ΠΑΝΗΓΥΡΙΚΗ ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΕΠΙ ΤΗ ΕΟΡΤΗ ΤΗΣ ΑΝΑΛΗΨΕΩΣ – Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης.

Σάββατο 23 Μαΐου:  † Όρθρος και Θεία Λειτουργία.

Κυριακή 24 Μαΐου:  † ΤΩΝ 318 ΠΑΤΕΡΩΝ, Όρθρος και Θεία Λειτουργία.

Δευτέρα 25 Μαΐου: † Γ’ Εύρεση Τιμίας Κεφαλής του Προδρόμου, θ. Λειτουργία

Τετάρτη 27 Μαΐου:  † Αγίου Ιωάννου του Ρώσου, Θεία Λειτουργία.

Παρασκευή 29 Μαΐου:  † 5.30μ.μ. ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ ΨΥΧΟΣΑΒΒΑΤΟΥ.

Σάββατο 30 Μαΐου:  † 7.00π.μ. ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΨΥΧΟΣΑΒΒΑΤΟΥ.

Κυριακή 31 Μαΐου:  † ΤΗΣ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ – ΙΕΡΑ ΠΑΝΗΓΥΡΙΣ,  Θεία Λειτουργία.

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΟ ΙΕΡΟ ΝΑΟ ΑΓΙΑΣ ΤΡΙΑΔΟΣ ΒΥΡΩΝΟΣ

Κατά τα έτη 1927-1932 ανηγέρθη ο Μητροπολιτικός Ιερός Ναός της Αγίας Τριάδος. Τα εγκαίνια έγιναν στις 5 Μαΐου 1957 από τον Επίσκοπο Ευρίπου Αλέξιο, κατ’ εντολή του αειμνήστου Αρχιεπισκόπου Αθηνών Σπυρίδωνος Βλάχου.

Ανηγέρθη από τους ξεριζωμένους και βιαίως εκδιωχθέντες από τους Τούρκους πιστούς Χριστιανούς της Μικράς Ασίας, οι οποίοι τα μόνα υπάρχοντα που πήραν μαζί τους ήταν οι Ιερές Εικόνες, τα Ιερά Λείψανα και τα Ιερά Σκεύη των Εκκλησιών τους.

Χαρακτηριστικές είναι οι εικόνες των ταλαιπωρημένων αυτών ανθρώπων που ζούσαν σε πρόχειρες σκηνές, οι οποίες ήταν μέσα στη λάσπη και όμως παραδίπλα δημιουργούσαν περικαλλή βυζαντινό Ιερό Ναό αφιερωμένο στον Τριαδικό Θεό.

Και γιατί όλα αυτά; Γιατί την καινούρια τους ζωή την έχτισαν με κύριο γνώμονα και οδοδείκτη τον Κύριό μας Ιησού Χριστό!!!

Κείμενο: π. Στέφανος Κωστόπουλος

θα εξομολογεί:

-ΤΕΤΑΡΤΗ 1 ΑΠΡΙΛΙΟΥ, 09.30-10.30π.μ.

-ΜΕΓΑΛΗ ΤΕΤΑΡΤΗ 8 ΑΠΡΙΛΙΟΥ, 09.30-10.30π.μ

-ΤΕΤΑΡΤΗ 15 ΑΠΡΙΛΙΟΥ, 08.00-09.00π.μ.

-ΤΡΙΤΗ 28 ΑΠΡΙΛΙΟΥ, 09.30-10.30π.μ.

-ΚΥΡΙΑΚΗ 3 ΜΑΙΟΥ, 10.00-11.00π.μ.

-ΣΑΒΒΑΤΟ 16, 23, 30 ΜΑΙΟΥ, 09.30-10.30π.μ.

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΙΕΡΩΝ ΑΚΟΛΟΥΘΙΩΝ  ΜΑΙΟΣ 2026

ΤΟ ΙΕΡΟ ΠΑΡΕΚΚΛΗΣΙΟ ΑΓΙΑΣ ΒΑΡΒΑΡΑΣ ΒΥΡΩΝΟΣ

-Κυριακή 3 Μαΐου:  ΤΟΥ ΠΑΡΑΛΥΤΟΥ, 7.00π.μ.  Θ. Λειτουργία.

-Τρίτη 5 Μαΐου:  7.00π.μ.  ΑΓΙΑΣ ΕΙΡΗΝΗΣ, Θεία Λειτουργία.

-Τετάρτη 6 Μαΐου:  7.00π.μ.  ΜΕΣΟΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ, Θεία Λειτουργία.

-Κυριακή 10 Μαΐου:  ΤΗΣ ΣΑΜΑΡΕΙΤΙΔΟΣ,  7.00π.μ. Θ. Λειτουργία

-Κυριακή 17 Μαΐου:  ΤΟΥ ΤΥΦΛΟΥ,  7.00π.μ.  Θεία Λειτουργία.

-Τετάρτη 20 Μαΐου:  7.00π.μ. ΑΠΟΔΟΣΗ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ, ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ

-Τετάρτη 20 Μαΐου:  6.00μ.μ. Ακολουθία Εσπερινού επί τη εορτή της ΑΝΑΛΗΨΕΩΣ και Ιερά Παράκληση προς τους Αγίους Κωνσταντίνου και Ελένης.

-Πέμπτη 21 Μαΐου: 7.00π.μ. ΤΗΣ ΑΝΑΛΗΨΕΩΣ – Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης, ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ.

-Κυριακή 24 Μαΐου:  7.00π.μ.  ΤΩΝ 318 ΠΑΤΕΡΩΝ,  Θ. Λειτουργία

-Παρασκευή 29 Μαΐου:  5.30μ.μ. Ακολουθία Εσπερινού ΨΥΧΟΣΑΒΒΑΤΟΥ.

-Σάββατο 30 Μαΐου:  7.00π.μ.   ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΨΥΧΟΣΑΒΒΑΤΟΥ.

-Κυριακή 31 Μαΐου:  7.00π.μ.  ΤΗΣ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ,  Θ. Λειτουργία

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΙΕΡΟ ΠΑΝΕΚΚΛΗΣΙΟ ΑΓΙΑΣ ΒΑΡΒΑΡΑΣ ΒΥΡΩΝΟΣ

Οδός Ἁγίας Βαρβάρας 4, Τ.Κ. 162 32 Βύρωνας.

Η ΑΓΙΑ ΒΑΡΒΑΡΑ:

Η Αγία Βαρβάρα έζησε το τέλος του 3ου αι. και αρχές του 4ου στην Ηλιούπολη, πόλη της Κοίλης Συρίας. Ο πατέρας της ονομαζόταν Διόσκουρος και ήταν φανατικός ειδωλολάτρης. Ήταν πολύ πλούσιος και διοικητής της Ηλιούπολης με μεγάλη πολιτική εξουσία και δύναμη.

Οι ιστορικές πληροφορίες δεν αναφέρουν καθόλου το όνομα της μητέρας της, ούτε ποιά στάση τήρησε σε όλη την περιπέτεια και στο φρικτό μαρτύριο της κόρης της. Υποθέτουμε πώς είχε πεθανει. Η Βαρβάρα ήταν το μονακριβο παιδί τους. Ήταν αφάνταστα ωραία στο σώμα, αλλά και στην ψυχή, και είχε πολλή χάρη, ευφυία, σεμνότητα και σωφροσύνη.

Όταν έφθασε σε ηλικία γάμου παρουσιάστηκαν πολλοί υποψήφιοι γαμπροί, και από τους εξέχοντες άρχοντες και από τους μεγιστάνες και από τους λοιπούς επιφανείς άνδρες της Ηλιούπολης. Όλα όμως τα προξενιά η Βαρβάρα τα έδιωχνε, πράγμα που ο πατέρας της δεν το έβλεπε με καλό μάτι. Ήταν γι’ αυτόν αδικαιολόγητη η εμμονή της κόρης του να μη θέλει διακεκριμένους γαμπρούς, που την ζητούσαν σε γάμο. Υπέθεσε όμως πώς ήταν μιά νεανική ιδιοτροπία και είχε την ελπίδα ότι αργότερα θα υποχωρούσε και θα δεχόταν να παντρευτεί.

Εν τω μετάξύ, όσο μεγάλωνε, μεγάλωνε αφάνταστα και η ομορφιά της και την έκανε «περιλάλητη και περιμάχητη». Όσο περνούσε ο καιρός, ο Διόσκουρος γέμιζε πιό πολύ από ποικίλους φόβους και φαίνεται ο πιό μεγάλος του φόβος ήταν ορισμένοι ψίθυροι ότι η Βαρβάρα του συμπαθούσε τον Χριστιανισμό. Γι’ αυτό και περιόρισε την ελευθερία της τόσο, όσο να μην την βλέπει κανείς, ούτε και να την συναναστρέφεται. Μόνο υπηρέτες και υπηρέτριες, πιστοί στον Διόσκουρο, την συνόδευαν. Κατα την παράδοση, τόσο την περιόρισε, που έφτιαξε ειδικό πύργο και την έκλεισε μεσα.

Οι φόβοι του όμως βγήκαν αληθινοί. Η πανεύφημη Βαρβάρα ξαφνικά παρουσιάζεται χριστιανή. Φαίνεται κάποια από τις υπηρέτριες ήταν κρυπτοχριστιανή και μετέδωσε στη Βαρβάρα τα σωτήρια χριστιανικά δόγματα και διδάγματα. Αυτη λοιπόν η κρυπτοχριστιανή υπηρέτρια της Βαρβάρας, την πήγε κρυφά στην χριστιανική κατακόμβη, την γνώρισε με έναν ιερέα από την Αλεξάνδρεια, την κατήχησε και μετά από λίγο καιρό τη βάπτισε στο όνομα της Αγίας Τριάδος.

Η Βαρβάρα ζεί τώρα πιά σε καινούργιο κόσμο. Η χαρά της είναι αφάνταστη. Τώρα νιώθει την πραγματική ευτυχία και αγαλλίαση. Καταλαβαίνει όλο και πιό πολύ ότι η ομορφιά και τα πλούτη και η μόρφωση δέν έχουν καμμιά αξία μπροστά στο μεγάλο θησαυρό της αληθινής πίστεως, που της αποκάλυψε ο Θεός και που τον ζεί πιά χωρίς τον πραγματικό δισταγμό. Αγάπησε ολοκληρωτικά το Νυμφίο της Χριστό. Θυσίασε τα πάντα γιά να κερδίσει«τον πολύτιμο μαργαρίτη». Μπροστά στην πραγματική ευσέβεια και αρετή, και πρό παντός μπροστά στην αγάπη του Χριστού, η παμμακάριστη Βαρβάρα, παραμέρισε όλες τις αμαρτωλές απολαύσεις του κόσμου, νέκρωσε όλα τα ψυχοφθόρα σαρκικά σκιρτήματα, περιφρόνησε κοσμικές τιμές και δόξες, τα θυσίασε όλα και προτίμησε να υποστεί τις θλίψεις τού μαρτυρίου προκειμένου να κερδίσει τον πολύτιμο, άφθαρτο και αναφαίρετο θησαυρό, την αιώνια ζωή.

Ο Διόσκουρος χωρίς να υποψιάζεται τίποτα γιά όλα αυτα που είχαν συμβεί, κάνει πρόταση γάμου στην Βαρβάρα. Εκείνη με σθένος του είπε: «Μη μού κάνεις ξανα λόγο γιά γάμο, γιατί τότε δεν θα σε ξαναπώ πατέρα και θα με αναγκάσεις να σκοτωθώ μόνη μου». Της άφησε χρόνο να το σκεφτεί. Όμως είχε πάρει σταθερή και αμετάκλητη την απόφαση περί παρθενίας

Ο πατέρας της επέστρεψε και έμαθε το γεγονός και από εδώ και πέρα αρχίζει η φρικτή μαρτυρική ζωή και το σύντομο τέλος της ενάρετης Βαρβάρας. Απολογείται στον πατέρα της για την κατασκευή των τριών παραθύρων και του τονίζει ότι «οι τρεις θυρίδες φωτίζουν πάντα άνθρωπον ερχόμενον εις τον κόσμον».

Με αυτόν τον τρόπο αποκάλυψε με περίσσιο θάρρος και παρρησία την πίστη και αφοσίωσή της στον Τριαδικό Θεό των χριστιανών και τη σφοδρή και πλήρη αντίθεσή της στους θεούς των ειδώλων. Ο Διόσκουρος δεν μπορούσε να το πιστέψει. Ζήτησε από την κόρη του καθαρή ομολογία. Η Βαρβάρα τότε είπε στον πατέρα της καθαρά πως γνώρισε και αγάπησε τη χριστιανική πίστη και πως, με την πίστη αυτή, γέμισε η διάνοιά της από φως, η καρδιά της από αγνότητα και το πνεύμα της από επανάπαυση. Ακούγοντας αυτά ο Διόσκουρος δεν μπορούσε να τα πιστέψει. Γι’ αυτό της ζήτησε την επομένη να τον ακολουθήσει σε μιά ειδωλολατρική τελετή. Η Βαρβάρα αρνήθηκε και βλέποντας την αμετάκλητη απόφασή της φούντωσε από το κακό του. Άδειασε η καρδιά του από κάθε πατρική στοργή και όλη η αγάπη του μετατράπηκε σε λυσσαλέο μίσος. Λησμόνησε ότι ήταν σπλάχνο του και με την καρδιά του γεμάτη από φαρμάκι σήκωσε το ξίφος του να την σκοτώσει.

Συγκρατήθηκε όμως. Κι έδωσε εντολή να την περιορίσουν πολύ αυστηρά. Η σεμνότατη μάρτυς εμποδίζεται, περιορισμένη τώρα μέσα στα σίδερα και κάτω από τα μάτια των φρουρών της, να εκτελέσει τα θρησκευτικά της καθήκοντα. Έτσι κατόρθωσε με την βοήθεια κάποιας πιστής της υπηρέτριας να δραπετεύσει και να καταφύγει στο πιό κοντινό βουνό.

Μόλις έφθασε εκεί σήκωσε τα χέρια της στον ουρανό και ζήτησε τη βοήθεια του Θεού να την γλιτώσει από τα χέρια του τυράννου πατέρα της. Και ο Θείος Δημιουργός δέν άργησε να απαντήσει. Την έκρυψε από τα φονικά χέρια του πατέρα της. Ο Διόσκουρος την χάνει από τα μάτια του. Συνεχίζει να την ψάχνει για να την βρει. Συναντά δύο βοσκούς και τους ρωτά άν είδαν μιά κοπέλλα. Ο ένας, καλοκάγαθος, προτίμησε να πεί ψέμα, που θα ήταν σωτήριο, παρά αλήθεια βλαπτική. Ο άλλος, άθλιος και πονηρός δέν μίλησε αλλά με το δάκτυλό του έδειξε το σημείο που ήταν κρυμμένη. Η καταδίωξη τού Διόσκουρου πέτυχε. Μετά από λίγο συνέλαβε την κόρη του. Δεν ήταν όμως πιά πατέρας, αλλά σωστος τύραννος. «Εξακολουθείς να επιμένεις;» της λέγει. «Δεν μπορώ πατέρα να αρνηθώ τον Αληθινό Θεό». Τότε εκείνος την άρπαξε από τα μαλλιά, με μανία λιονταριού, την τίναξε πολλές φορές και με σφοδρή και βίαιη πτώση την έριξε κάτω στην γή. Έδωσε εντολή να την οδηγήσουν ξανά στον πύργο. Εκεί την έκλεισε σε ένα μικρό δωμάτιο με σιδερένια κάγκελα και έβαλε φρουρούς να την φυλάνε. Πέρασε έτσι ένας μήνας.

Κάθε δύο μέρες ο Διόσκουρος έπαιρνε μαζί του έναν ιερέα της ειδωλολατρίας και προσπαθούσε να της αλλάξει γνώμη. Εκείνη υποστήριζε αλύγιστα την πίστη της στο Χριστό και το Ευαγγέλιο. Έτσι την κατήγγειλε στον ηγεμόνα Μαρκιανό με την κατηγορία ότι βρίζει τα είδωλα.Ο Μαρκιανός βλέποντάς την,προσπάθησε με όλες του τις δυνάμεις, με συμβουλές, με υποσχέσεις και με απειλές να την πείσει να αρνηθεί το Χριστο, αλλά μάταια. Η Αγία δεν δελεάστηκε με τίποτα. Τότε ο Μαρκιανός έδωσε εντολή να αρχίσουν τα φοβερά βασανιστήρια. Την γύμνωσαν, την κτύπησαν με σκληρά βούνευρα χωρίς έλεος, και για να την κάνουν να νιώθει τους πόνους πιο δριμείς έτριβαν τις πληγές της με τρίχινα ρούχα.

Τόση ήταν η μαστίγωση που το άγιο εκείνο σώμα καταπληγώθηκε και κατατρυπήθηκε και από το άσπιλο αίμα των πληγών της κατακοκκίνησε το μέρος της γης που την βασάνιζαν. Μετά από πολύωρα και σκληρά βασανιστηρια την κλείσανε στη φυλακή. Εκεί μεσα μια παρήγορη φωνή της έδινε θάρρος και ένα γλυκύτατο φως φώτισε το δεσμωτήριο. Μονομιάς τα τραύματα της θεραπεύτηκαν. Απέκτησε μεγαλύτερη υπομονή και καρτερία. Χαιρόταν για τα παθήματα της. Περίμενε με χαρά νέα βασανιστηρια σαν να πήγαινε σε γάμο.

Αρχίζει η δεύτερη εξέταση. Αρνείται και πάλι τα είδωλα. Ομολογεί τον Χριστο και αρχίζουν σκληρότερα βασανιστήρια. Σ’ αυτό το σημείο παρουσιάζεται και δεύτερη μάρτυς του Χριστού. Είναι η ενάρετη Ιουλιανή. Παρακολουθούσε τα μαρτύρια της Βαρβάρας και βλέποντας το αίμα να τρέχει άφθονο από όλο το σώμα της Αγίας δεν άντεξε και άρχισε να κλαίει.

Ο Μαρκιανός διατάζει να κρεμάσουν και την Ιουλιανή και να της κάψουν τις σάρκες με αναμμενες λαμπάδες.Και οι δυο υπέμεναν τα τρομερά βασανιστηρια.Αμέσως διατάζει την μεν Ιουλιανή να την βάλουν φυλακή, την δε Βαρβάρα να την ξεγυμνώσουν και να την γυρίζουν στην πόλη γυμνή.

Στο άκουσμα του χειρότερου αυτού για την Αγία μαρτυρίου,το πρόσωπό της κατακοκκίνησε και φρίκη πέρασε το πνεύμα της. Προσευχήθηκε θερμά να μην πραγματοποιηθεί αυτο το μαρτύριο. Ο γεμάτος Θεός αγάπη όμως, δεν αργοπόρησε καθόλου, άκουσε την προσευχή της, και ώ του θαύματος ενώ της αφαιρούσαν τα ρούχα, η γύμνωσή της δεν φαινόταν. Άλλα ρούχα πιο ωραία αντικαθιστούσαν εκείνα που με μανία της ξέσχιζαν.

Ο Μαρκιανός τυφλωμένος δεν μπόρεσε να ερμηνεύσει όλα αυτά που συνέβαιναν και με περισσότερη λύσσα διέταξε να τις αποκεφαλίσουν με ξίφος. Σε όλα αυτά τα μαρτύρια μπροστά ήταν και ο πατέρας της που ούτε καν πόνεσε. Μόλις ο δικαστής έβγαλε την καταδικαστική απόφαση, άρπαξε σαν λυσσασμενο λιονταρι την κόρη του για να την οδηγήσει στον τοπο του αποκεφαλισμού και να την φονεύσει ο ίδιος με τα καταραμεέα χέρια του. Η Αγία χωρίς να του καταλογίσει καθόλου την τόση σκληρότητα, είπε με πολλή συμπάθεια και τρυφερότητα «Πατέρα μου»! Είναι η εφαρμογή της τρομερής εκείνης διακήρυξης του Χριστού και το πρωτακουστο μηνυμά του πάνω στη γη : «αγαπάτε τους εχθρούς υμών».

Στο άκουσμα αυτό ο Διόσκουρος ταράχτηκε και της είπε : «δεν έχεις τίποτα το κοινό μαζί μου. Και για να ξεπλύνω το κακό που έκαμα με το να σε γεννήσω, θα σε θανατώσω εγώ με τα ίδια μου τα χέρια. Αυτή θα είναι η μόνη μου ευτυχία». Αφού έφθασαν στον τόπο του αποκεφαλισμού η Μεγαλομάρτυς Βαρβάρα, έκλινε την ιερή της κεφαλή μπροστα στο ξίφος του πατέρα της και δέχθηκε το μαρτύριο και το στεφάνι της άθλησης, την δε Ιουλιανή την ίδια ώρα, την αποκεφάλισε ο δήμιος. Και οι δύο στεφθήκανε με το μαρτυρικό, αμαράντινο της δόξας στεφάνι από τον δίκαιο επαινέτη και δωρεοδότη Κύριο.

Η Αγία μας Εκκλησία εορτάζει την μνήμη των δύο Μαρτύρων γυναικών στις 4 Δεκεμβρίου, που είναι και η ημέρα του μαρτυρίου τους.

ΣΧΟΛΙΟΝ ΕΙΣ ΜΝΗΜΗΝ

τοῦ μακαριστοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν καί Πάσης Ἑλλάδος

ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ

γιά τήν δεκαπενταετή ἐπέτειο ἀπό τῆς κοιμήσεως του

(28-1-2008 – 28-1-2023)

 τοῦ Μητροπολίτου Καισαριανῆς, Βύρωνος καί Ὑμηττοῦ Δανιήλ

            Συμπληρώνονται σήμερα δεκαπέντε (15) ἔτη (28.01.2008-28.01.2023) ἀπό τῆς κοιμήσεως τοῦ πνευματικοῦ πατρός μας καί εὐεργέτου μας, μακαριστοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν καί Πάσης Ἑλλάδος κυροῦ Χριστοδούλου. Ἡ ἐπέτειος ἀνανεώνει τήν καταληφθεῖσα μαρτυρία γιά τό χρόνο τῆς ἐπί γῆς παροικία τοῦ πεπνυμένου Πρωθιεράρχου καί τῆς ἐν γένει διακονίας αὐτοῦ  στήν Ἐκκλησία.

Ἀρδεύουμε ἐκ τῶν πολλῶν καί βαθυστόχαστων πάντοτε ἐπίκαιρων σκέψεων τοῦ Μακαριστοῦ Πρωθιεράρχου τήν ἐν κατακλείδι παράγραφο τῆς Προσφωνήσεως του πρός τήν συγκληθεῖσα ὑπό τήν Προεδρίαν αὐτοῦ Ἱεραρχία τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας μας τήν 7 Ὀκτωβρίου 2002:

«Τὸ ὅραμα μιᾶς ζώσης καὶ δρώσης Ἐκκλησίας ἄς ἐμπνέῃ εἰς ὅλους ἡμᾶς ἀγωνιστικότητα καὶ δημιουργικότητα. Αἱ δαιμονικαὶ δυνάµεις, αἱ λυσσαλέως κινούµεναι πρὸς διάλυσιν τῆς Ἐκκλησίας θὰ καταισχυνθοῦν. Καὶ ὁ Θεὸς θὰ δοξασθῇ. Ὁ δὲ λαὸς θὰ στηριχθῇ καὶ θὰ πορευθῇ μὲ τὴν δύναμιν τῆς εὐλογίας τοῦ Κυρίου. Αἱ πύλαι τοῦ Ἅδου θὰ νικηθοῦν καὶ οἱ καιροὶ θὰ ἀλλάξουν. Ἡ θεία τῆς Ἐκκλησίας ὁλκὰς θὰ οὐριοδρομῇ καὶ πλησίστιος θὰ πλέῃ πρὸς τὸν εὔδιον τῶν χειμαζομένων λιμένα. Αὐθόρμητα ἔρχονται εἰς τὸ στόμα µου τὰ λόγια τοῦ ποιητοῦ Ἐλύτη: «Χρόνους μᾶς ταξιδεύει, δὲ βουλιάξαµε. Χίλιους καπετάνιους, τοὺς ἀλλάζαμε. Κι ἔχουμε στὸ κατάρτι µας βιγλάτορα παντοτινό, τὸν Ἥλιο, τὸν Ἡλιάτορα».

Πράγματι ἔχομεν τὸν «Ἥλιον τῆς Δικαιοσύνης», τὸν Ἰησοῦν Χριστόν, παντοτεινὸν ἀρχηγὸν καὶ κυβερνήτην τῆς ζωῆς µας. Αὐτῷ ἡ δόξα καὶ τὸ κράτος εἰς τοὺς αἰῶνας. Ἀμήν.»

(Ἐκ τῆς προσφωνήσεως τοῦ Μακαριστοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν καί Πάσης Ἑλλάδος κυροῦ Χριστοδούλου πρός τήν Ἱεράν Σύνοδον τῆς Ἱεραρχίας (7 Ὀκτωβρίου 2002)» στό Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν καί Πάσης Ἑλλάδος Χριστοδούλου (†) «Εἰπέ τῇ Ἐκκλησίᾳ – Εἱσηγήσεις ἐνώπιον τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος» ἐκδ. Ἀποστολική Διακονία τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλαδος,  ἔκδοσις Α΄, Ἰούλιος 2021 σ. 364.)

Αἰωνία ἡ μνήμη του.

Χ ρ ι σ τ ο δ ο ύ λ ο υ

τοῦ μακαριστοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν καί Πᾶσης Ἑλλάδος

Αἰωνία ἡ μνήμη.