2453907_872x357.jpg

1min607

Είτε θες να προσέξεις τη διατροφή σου και να χάσεις βάρος, είτε θες να κάνεις ένα μεγάλο καλό στην υγεία του οργανισμού σου, το να κόψεις τη ζάχαρη θα σε βοηθήσει όσο δεν φαντάζεσαι. Πάμε να δούμε πώς θα το καταφέρεις λίγο πιο εύκολα με τα παρακάτω.

10 tips των ειδικών


34456-1280x853.jpg

11min1955

Ιερά Πανήγυρις Ι. Παρεκκλησίου Αγίας Βαρβάρας Βύρωνος 4-12-2016

Παραμονή της Ιεράς Εικόνος Παναγίας Γοργοϋπηκόου από το Πατριαρχείο των Ιεροσολύμων 6 έως 21-6-2015

Καθεδρικός Ιερός Ναός Αγίας Τριάδος Βύρωνα. 90 ΧΡΟΝΙΑ από την Θεμελίωση του Ι. Ναού μας (1925-2015)

Βυζαντινός Γυναικείος χορός »ΙΕΡΗΧΩΣ»

Καθεδρικός Ιερός Ναός Αγίας Τριάδος Βύρωνα. 90 ΧΡΟΝΙΑ από την Θεμελίωση του Ι. Ναού μας (1925-2015) Α’ ΜΕΡΟΣ

Καθεδρικός Ιερός Ναός Αγίας Τριάδος Βύρωνα. 90 ΧΡΟΝΙΑ από την Θεμελίωση του Ι. Ναού μας (1925-2015) Β’ ΜΕΡΟΣ

Επιτάφιος Ιερού Ναού Αγίας Τριάδος και Ιερών Παρεκκλησίων Αγίου Λαζάρου και Αγίας Βαρβάρας 10-4-2015

Ιερά Πανήγυρις Ι. Παρεκκλησίου Αγίου Λαζάρου Βύρωνος 4-4-2015

Δοξολογία – 25η Μαρτίου 2015

Παραμονή του Τιμίου και Ζωοποιού Ξύλου από τον Πανίερο Ναό της Αναστάσεως των Ιεροσολύμων 8 έως 21-3-2015

Δοξολογία – 28η Οκτωβρίου 2014

Εορτή Κοιμήσεως της Θεοτόκου στυον Ι. Ναό μας 15-8-2014

Ιερά Πανήγυρις Καθεδρικού Ιερού Ναού Αγίας Τριάδος Βύρωνα 8 & 9-6-2014

Εσπερινός Αγάπης στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό του Αγίου Νικολάου Καισαριανής 20-4-2014

Επιτάφιος Ιερού Ναού Αγίας Τριάδος και Ιερών Παρεκκλησίων Αγίου Λαζάρου και Αγίας Βαρβάρας 18-4-2014

Ιερά Πανήγυρις Ι. Παρεκκλησίου Αγίου Λαζάρου Βύρωνος 12-4-2014

Μουσική θρησκευτική Εκδήλωση με Ύμνους της Μεγάλης Εβδομάδος 5-4-2014

Μουσική Εκδήλωση Αγάπης του Ενοριακού Ταμείου Φιλανθρωπίας 19-1-2014

Δοξολογία – 28η Οκτωβρίου 2013

Λατρευτικές Συνάξεις με εκλεκτούς καλεσμένους στην Ενορία μας 6 εώς 17-10-2013

Εορτή Κοιμήσεως της Θεοτόκου 15-8-2013

 

Ιερά Πανήγυρις Ιερού Ναού Αγίας Τριάδος 23 & 24-6-2013

 

Εγκαίνια Ιερού Παρεκκλησίου Αγίας Βαρβάρας Βύρωνος 8-6-2013

 

Προσκυνηματική Εκδρομή στη Σουρωτή Χαλκιδικής 31/5-1/6-2013

 

Χειροτονία π. Σταμάτη Σταματόπουλου σε Πρεσβύτερο 26-5-2013

 

Χειροτονία π. Σταμάτη Σταματόπουλου σε Διάκονο 29-7-2012

 

Ιερά Πανήγυρις Ιερού Ναού Αγίας Τριάδος 3 & 4-6-2012

 

Επιτάφιος Ιερού Ναού Αγίας Τριάδος και Ιερών Παρεκκλησίων Αγίου Λαζάρου και Αγίας Βαρβάρας  13-4-2012

 

Επιτάφιος Ιερού Ναού Αγίας Τριάδος και Ιερών Παρεκκλησίων Αγίου Λαζάρου και Αγίας Βαρβάρας  25-4-2008

 

Σχολή Βυζαντινής Αγιογραφίας 2006-2008



1min1

Οι Ιερείς πού διακονούν σήμερα είναι:

  • Αρχιμανδρίτης: κ. Σεραφείμ Μούζος
  • Αρχιμανδρίτης: κ. Γεδεών Μαγκριώτης
  • Πρωτοπρεσβύτερος: κ. Γεώργιος Παΐζης
  • Πρωτοπρεσβύτερος: κ. Στέφανος Κωστόπουλος
  • Πρεσβύτερος: κ. Χρήστος Μπάρδης

Οί κληρικοί πού διακόνησαν στόν Ιερό Ναό μας είναι:

  • Παυλος Πολυμερόπουλος (Αρχιερεύς)
  • Χρύσανθος Σαρρηγιάννης (Αρχιερεύς)
  • Κοσμάς Παπαδόπουλος (Αρχιερεύς)
  • Ιωάννης Νικολαϊδης (Ιερεύς)
  • Χρυσόστομος Καραγιαννίδης (Αρχιμανδρίτης)
  • Ευμένιος Καλίωνης (Αρχιμανδρίτης)
  • Αντώνιος Σταθακάρος (Αρχιμανδρίτης)
  • Στυλιανός Παντελής (Ιερεύς)
  • Ιωάννης Πρασσάς (Ιερεύς)
  • Σταύρος Ανάγνου (Ιερεύς)
  • Ανδρέας Μπιλάλης (Ιερεύς)
  • Σπυρίδων Κουρούσης (Αρχιμανδρίτης)
  • Φώτιος Σακελλαρίου (Ιερεύς)
  • Ευάγγελος Γαϊτάνος (Ιερεύς)
  • Αγησίλαος Αριστοβούλου (Ιερεύς)
  • Αγγελος Παπαθανασίου (Ιερεύς)
  • Δημήτριος Παπασωτηρίου (Ιερεύς)
  • Νικόδημος Δάγλας (Αρχιμανδρίτης)
  • Ευθύμιος Στρατούλης (Ιερεύς)
  • Δημήτριος Μαρούλης (Ιερεύς)
  • Εμμανουήλ Χατζόπουλος (Ιερεύς)
  • Χαραλαμπος Δημητρακάκης (Ιερεύς)
  • Σωτήριος Χατζόπουλος (Ιερεύς)
  • Ευθύμιος Νίκας (Ιερεύς)
  • Κωνσταντίνος Κομνηνός (Ιερεύς)
  • Παρθένιος Οικονόμου (Ιερομόναχος)
  • Αναστάσιος Τασόπουλος (Αρχιμανδρίτης)
  • Σταμάτης Σταματόπουλος (Ιεροδιάκονος)
  • Δημήτριος Παπαδόπουλος (Ιερεύς)


5min2320

Τα Βιβλία του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου μας

—–

Επίκαιροι και Εορταστικοί Λόγοι του Επισκόπου μας

—–

ΜΗΝΥΜΑΤΑ

Μηνύματα Χριστουγένων

Μηνύματα Πρωτοχρονιάς

Μηνύματα Πασχαλινά

Επιστολές για την έναρξη του Σχολικού Έτους

Συγχαρητήριες επιστολές προς επιτυχόντες ΑΕΙ και ΤΕΙ

Επιστολές προς τους Εκπαιδευτικούς

Γενικά Μηνύματα

—–

ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ

Κώδικας Ιεράς Μητροπόλεως

Εγκαίνια Ιερών Ναών

Χειροτονίες

—–

ΕΓΚΥΚΛΙΟΙ

—–

ΟΜΙΛΙΕΣ

—–

ΑΠΟΨΕΙΣ

—–

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

—–

Νέος κύκλος Εσπερινών κηρύγματων

Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου (2018-2019)

Kάθε Κυριακή απόγευμα στον Μητροπολιτικό Ιερό Ναό του Αγίου Νικολάου Καισαριανής πραγματοποιούνται εσπερινές ομιλίες από τον Σεβασμιωτάτο  Ποιμενάρχη μας Μητροπολίτη Καισαριανής Βύρωνος και Υμηττού κ.κ. Δανιήλ

Τά θέματα τῶν Ὁμιλιῶν πού θά ἐκφωνηθοῦν τήν ἱεραποστολική περίοδο 2018-2019 εἶναι ὁ σχολιασμός τῶν «Ἀναβαθμῶν» τῶν ὀκτώ ἤχων τοῦ Ὄρθρου τῶν Κυριακῶν, πού συνέθεσε ὁ ἅγιος καί θεοφόρος Πατέρας Θεόδωρος (759-826), ἡγούμενος τῆς Ἱερᾶς Μονῆς τοῦ Στουδίου τῆς Κων σταντινουπόλεως καί ἐντάχθηκαν στήν θεία λατρεία ἕνεκα τῶν ὑψηλῶν θεολογικῶν νοημάτων τους.



2min2093

Του Μητροπολίτου Καισαριανής, Βύρωνος και Υμηττού κ.κ. Δανιήλ

Α) Καταγωγή – Σπουδές

Ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Καισαριανῆς , Βύρωνος καί Ὑμηττοῦ Δανιήλ (κατά κόσμο Διονύσιος Πουρτσουκλῆς) γεννήθηκε στίς 19 Σεπτεμβρίου τοῦ 1952 στήν Νέα Μανωλάδα τοῦ Νομοῦ Ἠλείας ἀπό πατέρα καταγόμενο ἐκ Πύργου Ἠλείας καί μητέρα ἐκ Κωσταντινουπόλεως. Ἐκεῖ ἔμαθε τά ἐγκύκλια γράμματα. Ἀποφοιτήσας τοῦ ἑξαταξίου Γυμνασίου εἰσήχθη στήν Ἀνωτέρα Ἱερατική Σχολή Ἀθηνῶν (παρά τῇ Ριζαρείῳ) στό Χαλάνδρι Ἀττικῆς,  ὅπου σπούδασε τά ἔτη 1971 -1973. Μετά, κατόπιν ἐξετάσεων, εἰσήχθη στήν Θεολογική Σχολή τοῦ Ἐθνικοῦ καί Καποδιστριακοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν, στήν ὁποία σπούδασε τήν ἱερά ἐπιστήμη τῆς θεολογίας κατά τά ἔτη 1973-1977. Ἀπεφοίτησε καί ἐγένετο πτυχιοῦχος αὐτῆς.

Β) Κουρά – Χειροτονία

Στίς 19 Μαΐου 1973 ἐκάρη Μοναχός στήν Ἱερά Μονή Ζωοδόχου Πηγῆς Ἄνω Ξενιᾶς Ἁλμυροῦ Μαγνησίας τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Δημητριάδος καί Ἁλμυροῦ ἀπό τόν Μητροπολίτη Δημητριάδος κυρό Ἠλία μετονομασθείς σέ Δανιήλ, εἰς ἥν καί ἐγκαταβίωσε μονάζων.

Τήν Κυριακή 29 Δεκεμβρίου 1974 (Μετά τήν Χριστοῦ Γέννηση) χειροτονήθηκε Διάκονος στόν Ἱερό Ναό τῆς Κοιμήσεως Θεοτόκου Παλαιοῦ Φαλήρου ἀπό τόν τότε Μητροπολίτη Δημητριάδος καί μετέπειτα Ἀρχιεπίσκοπο Ἀθηνῶν καί Πάσης Ἑλλάδος Χριστόδουλο. Ὡς Διάκονος ὑπηρέτησε στόν Ἱερό Ναό Ἀναλήψεως τοῦ Χριστοῦ Βόλου.

 Ἐκ τοῦ ἰδίου Μητροπολίτου τήν 11η Μαρτίου 1979 (Κυριακή Α΄ Νηστειῶν) χειροτονήθηκε σέ Πρεσβύτερο στόν Ἱερό Ναό Ἀναλήψεως τοῦ Χριστοῦ Βόλου. Τήν ἴδια ἡμέρα χειροθετήθηκε καί Ἀρχιμανδρίτης.

Γ) Διακονία ὡς Πρεσβύτερος

Τήν 15η Ἰανουαρίου 1978, Διάκονος ὤν, διορίσθηκε κατόπιν εἰσηγήσεως τοῦ τότε Μητροπολίτου Δημητριάδος Χριστοδούλου καί Πράξεως τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος Ἱεροκήρυκας τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Δημητριάδος:

 Κατά τήν ἱεροκηρυκτική διακονία του:

 1)Περιώδευσε λειτουργῶν, κηρύττων καί ἐξομολογῶν στίς Ἐνορίες τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως.

 2)Ὑπηρέτησε τά ἔτη 1976-1986 ὡς Διευθυντής τοῦ Γυμνασιακοῦ Οἰκοτροφείου Ἀρρένων τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Δημητριάδος.

 3)Διετέλεσε Πρόεδρος τῆς Κεντρικῆς Διοικούσης Ἐπιτροπῆς τῆς Χριστιανικῆς Νεολαίας (Χ.ΝΕ.Δ.) τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Δημητριάδος.

Ὡς Πρόεδρος αὐτῆς ἐπιμελήθηκε τῆς διακονίας τῆς χριστιανικῆς ἀγωγῆς τῶν νέων στήν Ἱερά Μητρόπολη. Διοργάνωσε τίς ἐτήσιες ἑορτές καί τά διετῆ Συνέδρια Χριστιανικῆς Νεολαίας.

 4)Διορίσθηκε ὑπεύθυνος τῆς Εἰδικῶν Ἐνοριακῶν Συνάξεων Μελέτης Ἁγίας Γραφῆς, συντάσσων καί τά σχετικά βοηθήματα γιά τούς ὑπευθύνους.

 5)Διορίσθηκε Ἐντεταλμένος καί Μέλος τῆς Πανορθοδόξου Συνδιασκέψεως τῶν Ἐντεταλμένων τῶν Ἱερῶν Μητροπόλεων τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος γιά θέματα αἱρέσεων καί παραθρησκείας καί μετέσχε τῶν διοργανωθεισῶν ἀπό τήν Ἱερά Σύνοδο τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος Συνδιασκέψεων. 

 6)Ἐξελέγη Πρόεδρος τῆς “Φιλοπτώχου Ἀδελφότητος Βόλου” καί ἀπό τήν θέση αὐτή διηκόνησε στό Ἵδρυμα τοῦ “ Ὀρφανοτροφείου Βόλου ”.

 7)Διορίσθηκε Μέλος τῶν Ἡγουμενοσυμβουλίων τῶν Ἱερῶν Μονῶν Ζωοδόχου Πηγῆς Ἄνω Ξενιᾶςκαί Μεταμορφώσεως τοῦ Σωτῆρος Φλαμουρίου – Ἁγίας Τριάδος Σουρβιᾶς.

 8)Διηύθυνε τό Ἀντιαιρετικό Σεμινάριο καί τήν διακονία τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως  γιά τήν ὁριοθέτηση τῆς ὀρθοδόξου πίστεως καί τήν ποιμαντική ἀντιμετώπιση τῆς δράσεως τῶν ἐπικινδύνων γιά τήν σωτηρία τῶν ψυχῶν ὀργανώσεων.

 9)Διεξήγαγε μέ ἐπιτυχία τόν ἀγῶνα τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως γιά τήν προστασία τῶν νέων ἀπό τίς ἐξαρτησιογόνες οὐσίες καί  τό AIDS μέ ἐκθέσεις, ὁμιλίες, προβολές, διαλέξεις εἰδικῶν ἐπιστημόνων, συνέδρια κ.λπ.

 10)Προεξῆρχε σέ Ἐπιμορφωτικές Συνάξεις τῶν Πρεσβυτέρων γιά λειτουργικά καί τελετουργικά θέματα, ὅπως καί γιά τό Μυστήριο τῆς Ἱερᾶς Ἐξομολογήσεως.

 11)Μετέσχε τακτικῶς σέ τηλεοπτικές καί ραδιοφωνικές ἐκπομπές τῶν τοπικῶν Μέσων Γενικῆς Ἐνημερώσεως καί Ἐπικοινωνίας.

 12) Συνέταξε ἐπί σειρά ἐτῶν τό ἀποστελλόμενο ἀπό τήν Ἱερά Μητρόπολη γραπτό κήρυγμα στούς Ἐφημερίους τῶν Ἐνοριῶν τῆς ὑπαίθρου.

 13)Ἦτο συνεργάτης τοῦ Ραδιοφωνικοῦ Σταθμοῦ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως “ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑ” μέ τακτικές καί ἔκτακτες ἐκπομπές.

 14)Ἀρθρογραφοῦσε τακτικῶς στήν ἐφημερίδα τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως “ΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗ” καί στόν τοπικό Τύπο γιά διάφορα πνευματικά καί ἐπίκαιρα θέματα.

 15)Συμμετέσχε σέ Συνέδρια καί Ἡμερίδες πού εἶχαν σχέση μέ τήν περιγραφόμενη διακονία του.

 16)Προσεκλήθηκε καί ἔδωσε διαλέξεις στό ἐσωτερικό καί ἐξωτερικό γιά ἐκκλησιαστικά θέματα.

 17)Ἦτο μέλος τῆς “Ἑνώσεως Χριστιανῶν Ἐπιστημόνων” τοῦ «Γλωσσικοῦ Συνδέσμου Βόλου», τοῦ Συλλόγου τῶν «Τριῶν Ἱεραρχῶν» καί ἄλλων ἑνώσεων τῆς πόλεως τοῦ Βόλου.

 Μετά τήν ἐκλογή τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν καί Πάσης Ἑλλάδος Χριστοδούλου (28 Ἀπριλίου 1998) διορίσθηκε μέ ἀπόφαση τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος Ἱεροκήρυκας τῆς Ἱερᾶς Ἁρχιεπισκοπῆς Ἀθηνῶν καί Ἀρχιγραμματέας τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος (25 Μαΐου 1998).

  Δ) Προαγωγή

Μητροπολίτης Καισαριανῆς, Βύρωνος καί Ὑμηττοῦ ἐξελέγη ἀπό τήν Ἱεραρχία τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος τήν 21ην Ἰανουαρίου 2000.

Ε) Διακονία ὡς Ἐπίσκοπος

Ὡς Μητροπολίτης καί μέλος τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος:

1)Εἶναι Πρόεδρος τῆς Εἰδικῆς Συνοδικῆς Ἐπιτροπῆς Παρακολουθήσεως τῶν Εὐρωπαϊκῶν Θεμάτων τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος.

2)Εἶναι Πρόεδρος τῆς Εἱδικῆς Συνοδικῆς Ἐπιτροπῆς Λειτουργικῆς Ἀναγεννήσεως τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος.

3)Εἶναι ἀναπληρωτής Πρόεδρος τοῦ Διορθοδόξου Κέντρου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος.

4)Εἶναι τακτικό Ἀρχιερατικό Μέλος τῆς Συνοδικῆς Ἐπιτροπῆς Ἐκκλησιαστικῆς Ἐκπαιδεύσεως καί Ἐπιμορφώσεως τοῦ Ἐφημεριακοῦ Κλήρου.

 5)Εἶναι μέλος τῆς Ὁμάδος Ἐργασίας, συγκροτουμένης ἐξ Ἀρχιερέων καί ὑπηρεσιακῶν παραγόντων τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας, Θρησκευμάτων καί Πολιτισμοῦ γιά τήν μελέτη καί τήν ἀναβάθμιση τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἐκπαίδευσης, ὡς ἐκπρόσωπος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος.

6)Ἔχει ὁρισθεῖ Συνοδικός Σύνδεσμος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος μετά τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων τῆς Χώρας μας.

 7)Εἶναι μέλος τῆς Συνοδικῆς Ἐπιτροπῆς Μελέτης Ἀρχαιολαρείας – Νεοειδωλολατρίας τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος.

 8)Ἀνέπτυξε εἰσηγήσεις στίς Τακτικές Συνεδριάσεις τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος.

 9)Διετέλεσε μέλος τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίο τοῦ Κέντρου Ἐλέγχου καί Πρόληψης Νοσημάτων(ΚΕ.ΕΛ.Π.ΝΟ) τοῦ Ὑπουργείου Ὑγείας καί Κοινωνικῆς Ἀλληλεγγύης, ὡς ἐκπρόσωπος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος ἀπό τοῦ ἔτους 2000 ἕως τό 2015.

 10)Ἀπό τοῦ ἔτους 2015 εἶναι μέλος τοῦ Πολυμελοῦς Διοικητικοῦ Συμβουλίου τοῦ Ἱδρύματος τῆς Ριζαρείου Ἐκκλησιαστικῆς Σχολῆς ὡς ἐκπρόσωπος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος

 11)Εἶναι συγγραφέας δεκάδων βιβλίων καί μελετῶν μέ ἀντικείμενο τήν ποιμαντική καί τήν θεολογία τῆς Ἐκκλησίας μας καί πολλῶν εἰδικῶν ἐπιστημονικῶν μελετῶν γιά ἐκκλησιαστικά θέματα, ὅπως καταγράφονται στό εἰδικό φυλλάδιο μέ τίτλο : «ΟΙ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΜΑΣ»

12)Ὡς Ἐπίσκοπος καί Μητροπολίτης τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Καισαριανῆς, Βύρωνος καί Ὑμηττοῦ ἀνέπτυξε σημαντική δραστηριότητα γιά

α΄ Τήν ἀνανέωση τῶν κληρικῶν τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως πού ἐφημερεύουν στίς Ἐνορίες μέ νέους μορφωμένους καί ζηλωτές Ἱερεῖς. Ὁ μέσος ὅρος ἠλικίας τῶν ὁποίων εἶναι τά 40 ἔτη.

 β΄ Τήν βελτίωση τῶν Ἐνοριακῶν ὑποδομῶν (Πνευματικά Κέντρα, αἴθουσες, «Σπίτια Γαλήνης Χριστοῦ» «Συσσίτια τῶν Ἐνοριῶν» κ.λπ.) ὥστε νά ἐξυπηρετοῦν τήν ἀποστολή τῆς Ἐκκλησίας.

 γ΄ Τήν ὀργάνωση τῆς Ἐνοριακῆς ζωῆς στούς τρεῖς βασικούς τομεῖς τῆς ζωῆς τῶν Ἐκκλησιαστικῶν κοινοτήτων (θεία λατρεία –κήρυγμα-Φιλανθρωπική καί κοινωνική παρουσία καί παρέμβαση).

 δ΄ Τήν ἀνάπτυξη τῶν τομέων ἱεραποστολικῆς – πνευματικῆς δράσεως καί φιλανθρωπικῆς δράσεως τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως, ὅπως ἐκτίθενται:

α)Στήν ὑπ’ ἀριθμόν 141 (Φ.1/3/898/10.10.2014) Ἐγκύκλιο

β) Στό ὑπ’ ἀριθμόν ἀριθμόν πρωτοκόλλου  Φ.1/4/1067   /4 Ὀκτωβρίου 2012

 γ) Στό Ἐγκόλπιον Ἡμερολόγιο τοῦ ἔτους 2015 τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως, πού ἐπισυνάπτονται στό παρόν.

 δ) Στήν ἱστοσελίδα τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Καισαριανῆς, Βύρωνος καί Ὑμηττοῦ στήν διεύθυνση www.imkby.gr



1min1947

ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ

«Εγώ πατήρ, εγώ νυμφίος, εγώ οικία, εγώ τροφεύς, εγώ ρίζα, εγώ θεμέλιος. Παν όπερ αν θέλης εγώ. Μηδενός εν χρεία καταστής. Εγώ δουλεύσω. Ήλθον γαρ διακονήσαι, ου διακονηθήναι. Εγώ και φίλος και ξένος και κεφαλή και αδελφός και αδελφή και μήτηρ. Πάντα εγώ. Μόνον οικείως έχε προς εμέ. Εγώ πένης δια σε και αλήτης δια σε, επί σταυρού δια σε, επί τάφου δια σε, άνω υπέρ σού εντυγχάνω τω Πατρί. Κάτω υπέρ σού πρεσβευτής Παραγέγονα παρά του Πατρός. Πάντα μοι συ και αδελφός και συγκληρονόμος και φίλος και μέλος. Τι πλέον θέλεις;»

(Αγ. Ιωάν. Χρυσόστομος)

Μαθήματα: Κάθε Δευτέρα 3:00μ.μ.

Υπεύθυνος Νεότητος: π. Γεδεών Μαγκριώτης (210 76.60.859)



1min1860

Αποτέλεσμα εικόνας για Βυζαντινής Μουσικής

Αγαπητοί Αδελφοί.

Σκοπός των μαθημάτων αυτών είναι η σύντομη θεωρητική και πρακτική μέθοδος της ψαλτικής πάνω στο αναλόγιο. Δηλαδή πως οι μαθητές της σχολής θα μάθουν πρακτικά να στέκονται πάνω στο αναλόγιο και να ψέλνουν.

Θα μπορέσουμε να σας διδάξουμε θεωρητικά και πρακτικά μαθήματα όχι τόσο για να πάρουμε πτυχία και άλλες περγαμηνές όσο να είμαστε σε θέση να κατανοήσουμε την ψαλτική τέχνη και το πώς λειτουργεί το αναλόγιο στις μεγάλες εορτές αλλά και στις Κυριακάτικες Θείες Λειτουργίες.

Τα μαθήματα της Σχολής Βυζαντινής Μουσικής πραγματοποιούνται κάθε Κυριακή 10:30-11:30π.μ. στο Πνευματικό Κέντρο της Αγίας Τριάδος και καθηγητής είναι ο πρωτοψάλτης του Ιερού Ναού μας κ. Κωνσταντίνο Ζούμπο.

Υπεύθυνος Νεότητος: π. Γεδεών Μαγκριώτης (210 76.60.859)



1min2108

ΤΟ ΙΕΡΟ ΠΑΡΕΚΚΛΗΣΙΟ ΤΗΣ

ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΓΟΡΓΟΥΠΗΚΟΟΥ-ΑΓΙΩΝ ΑΝΑΡΓΥΡΩΝ

ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΑΚΡΙΒΩΣ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΟΝ

ΙΕΡΟ ΚΑΘΕΔΡΙΚΟ ΝΑΟ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΤΡΙΑΔΟΣ

Ένα από τα πολλά ονόματα που προσδίδουμε στην Παναγία μας είναι Γοργοεπήκοος και η ομώνυμη θαυματουργή εικόνα της βρίσκεται στην Ιερά Μονή Δοχειαρίου Αγίου Όρους από το 1646. Εκεί, όπως αναφέρεται στο ιστορικό της Μονής, “λάμπει ως πολύφωτος σελήνη, σαν άριστος κυβερνήτης και σοφός οικονόμος το διακυβερνά”, φυλάσσοντας από κάθε προσβολή και επήρρεια τους ασκομένους σε αυτό οσίους πατέρες, αλλά και όσους προστρέχουν σ’ εκείνη με πίστη, ζητώντας την βοήθεια της. Και γενικά διαφυλάττει και γοργώς και προθύμως υπακούει και ελεεί όλους, όσοι την ευλαβούμαστε και την επικαλούμαστε με πίστη.

Όπως αναφέρει στο Συναξάρι Ο όσιος Νικόδημος, στη Μονή του Δοχειαρίου, στο δεξί μέρος της Τραπέζης του Μοναστηρίου, βρισκόταν μια παλαιά εικόνα της Παναγίας. Οι πατέρες της Μονής αναφέρουν ότι είχε αγιογραφηθεί από την εποχή του κτήτορος της Μονής Νεοφύτου, τον 11ο αιώνα. 

Το έτος 1646, που ήταν ένα έτος πολύ δύσκολο για την Ιερά Μονή, διότι δεν είχε τα απαραίτητα χρήματα για να πληρώσει τους καθορισμένους φόρους στους Τούρκους κατακτητές, ο τραπεζάριος του Μοναστηριού, περνούσε μπροστά από αυτήν την εικόνα συνεχώς, ακόμα και τη νύχτα βαστάζοντας στα χέρια του αναμμένα δαδιά. Μια βραδυά, εκείνο το έτος, λοιπόν, καθώς περνούσε και πάλι μπροστά από την εικόνα της Θεοτόκου, ακούει φωνή να βγαίνει από την εικόνα και να του λέει: 

“Μην περνάς από εκεί και μαυρίζεις τον τόπο με καπνό”. Ό μοναχός νομίζοντας ότι κάποιος άνθρωπος φώναξε, καταφρόνησε τη φωνή και δεν έδωσε σημασία.

Μετά από λίγες ημέρες, κι ενώ εκείνος συνέχιζε να περνάει μπροστά από την εικόνα με αναμμένα τα δαδιά, ακούει και πάλι τη φωνή να του λέει: ‘”Ώ Μοναχέ αμόναχε, έως πότε θα συνεχίσεις να καπνίζεις τη μορφή μου και να με μαυρίζεις ατιμώντας με;”. Και συγχρόνως με τη φωνή έχασε ο ταλαίπωρος το φως του κι έμεινε τυφλός. 

“Ετσι καταλαβαίνοντας το σφάλμα του, ότι δηλαδή καταφρόνησε την πρώτη φωνή και δεν υπάκουσε, κατασκεύασε ένα στασίδι μπροστά στην εικόνα της Παναγίας και την παρακαλούσε συνεχώς να του συγχωρέσει αυτό το εξ’ απροσεξίας αμάρτημα και να του χαρίσει το φως του, ώστε βλέποντας την Αγία Εικόνα της να την δοξάζει και να την ευχαριστεί πάντοτε.

Και η Παναγία μας, εισάκουσε την προσευχή του και του είπε: “Ιδού, από σήμερα σου χαρίζω το φως και πρόσεξε στο εξής να μην περάσεις με αναμμένα δαδιά, γιατί εγώ είμαι η Κυρία της Μονής αυτής και γοργά υπακούω σ’ εκείνους που με επικαλούνται και τους χαρίζω τα προς σωτηρία αιτήματά τους, διότι καλούμαι Γοργοεπήκοος”.

Από τότε η Αγία αυτή εικόνα ονομάζεται Γοργοεπήκοος, γιατί πραγματικά με τα θαυμαστά έργα της συνεχώς αποδεικνύει ότι γρήγορα υπακούει σ’ εκείνους που προστρέχουν σ’ αυτήν με ευλάβεια και πίστη.

Και πραγματικά η χάρη της ενεργεί πάμπολλα θαύματα όχι μόνο στο Άγιο Όρος, αλλά και έξω από αυτό, σε πόλεις και χωριά, σε ολόκληρη την Ελλάδα, αλλά και σε άλλα μέρη, όπου την ευλαβούνται και την επικαλούνται. Η Παναγία η Γοργοεπήκοος είναι πολύ θαυματουργή, ιατρεύει διάφορες ασθένειες, χαρίζει παιδιά σε άτεκνα ζευγάρια, φανερώνει απολεσθέντα αντικείμενα, προστατεύει όσους κινδυνεύουν στη θάλασσα, λυτρώνει όσους αιχμαλωτίζονται, θεραπεύει από τον πονοκέφαλο και την κόπωση, ανορθεί τους παραλύτους, χαρίζει το φως στους τυφλούς, θεραπεύει από θανατηφόρες ασθένειες, διώκει τις ακρίδες από τα χωράφια και άλλα πολλά θαυμαστά που βρίσκονται γραμμένα στη Μονή Δοχειαρίου, ως θαυματουργές επεμβάσεις της Παναγίας της Γοργοεπηκόου.

Όταν λοιπόν θεραπεύθηκε από την τύφλωση του ο τραπεζάρης Μοναχός, ονόματι Νείλος, οι πατέρες της Μονής έφτιαξαν στο χώρο αυτό ένα παρεκκλήσι προς τιμήν της Παναγίας της Γοργοϋπηκόου, αφού η ίδια η Παναγία χαρακτήρισε τον εαυτό της με το επίθετο αυτό. Εκεί τελείται δύο φορές την εβδομάδα η θεία Λειτουργία, εκεί γίνονται οι κουρές των μοναχών και καθημερινά, πρωί και βράδυ, ψάλλονται παρακλήσεις μπροστά στην ιερή εικόνα.

Η πρώτη αγιογραφηθείσα εικόνα της Παναγίας στη Μονή Δοχειαρίου, που έγινε το 1563, την αναφέρει ως Βρεφοκρατούσα, Φοβερά Προστασία και Γοργοεπήκοο. Πρέπει να επισημάνουμε λοιπόν, ότι η Παναγία όταν μίλησε στο μοναχό δεν χρησιμοποίησε για τον εαυτό της κανένα από τα ονόματα που ήταν γραμμένα στην τοιχογραφία, δηλαδή Γοργοεπήκοος, Βρεφοκοατούσα , Φοβερά Προστασία, αλλά κράτησε για τον εαυτό της το όνομα Γοργοεπήκοος, δηλώνοντας με τον τρόπο αυτό ότι υπακούει γρήγορα στις δεήσεις των πιστών και κατ’ επέκταση ότι η υπακοή παίζει το σημαντικότερο ρόλο στη σωτηρία των ανθρώπων.

Μετά το θαύμα στο μοναχό Νείλο, στον οποίο χάρισε πάλι το φως του, η Παναγία μας θέλησε να δείξει μια άλλη ιδιότητά της, ένα άλλο χάρισμα για τη σωτηρία και την πνευματική προκοπή των ανθρώπων κι έδωσε στον εαυτό της το όνομα Γοργοϋπήκοος, τονίζοντας το έργο της διακονίας. Όπως και ο Υιός της, έτσι κι εκείνη διακονεί με άπειρους τρόπους τη σωτηρία μας. Κι όπως με την υπακοή της τότε στα λόγια του Αρχαγγέλου Γαβριήλ συνέβαλε στη σωτηρία μας, έτσι και τώρα, ως υπακούουσα στα αιτήματά μας, επαναλαμβάνει με ταπείνωση:

“ιδού η δούλη Κυρίου”. Έτσι βοηθάει και σώζει γρήγορα όσους με πίστη καταφεύγουν σε αυτή και την επικαλούνται και την τιμούν ως Γοργοεπήκοο. Έκτοτε πολλές εικόνες, εκκλησίες, αλλά και μονές τιμούν την Παναγία την Γοργοεπήκοο, όπως άλλωστε κι εμείς που αποφασίσαμε με ευλάβεια να αφιερώσουμε το εσωτερικό παρεκκλήσιο του Μοναστηριού μας στο άγιο όνομά της.

Γιατί πραγματικά αισθανόμαστε πόσο μεγάλη ανάγκη έχουμε από τις πρεσβείες, τις μεσιτείες και την μητρική προστασία Της στους δύσκολους καιρούς που ζούμε. Η Μητέρα του Κυρίου μας μεριμνά γοργά για τη σωτηρία όλων μας και αναδίδει χάρη σε όλους όσους την επικαλούνται με πίστη, ελπίδα και αγάπη. Ας Την επικαλούμαστε πάντοτε, ας ψάλλουμε την Παράκλησή Της και ας Την πανηγυρίζουμε την ημέρα της εορτής Της, την 1η Οκτωβρίου.

———–

ΑΓΙΟΙ ΑΝΡΓΥΡΟΙ

Βολαῖς ἀδελφοὺς οὐ διέσπων οἱ λίθοι,
Ὡς εἰς ἕν, ἄμφω συμπεπηγότας λίθον.
Πρώτῃ Ἰουλίοιο λίθοισιν Ἀνάργυροι ἤθλουν.

Βιογραφία
Τα δίδυμα αδέρφια Κοσμάς και Δαμιανός, οι οποίοι έζησαν την εποχή που αυτοκράτορας των Ρωμαίων ήταν ο Καρίνος, ήταν γιατροί στο επάγγελμα και παρείχαν ιάσεις σε όλους όσους είχαν ανάγκη, και για αντάλλαγμα δεν έπαιρναν χρήματα, αλλά το μόνο πού ζητούσαν ήταν να πιστεύσουν στον Χριστό.

Κάποιοι όμως καλοθελητές διέβαλαν τους αγίους στον αυτοκράτορα και του είπαν ότι οι θεραπείες και τα θαύματα που επιτελούσαν τα έκαναν με μαγικές τέχνες. Τότε οι Άγιοι Ανάργυροι επειδή δεν ήθελαν να πάνε άλλους αντί αυτών στον αυτοκράτορα, προσήλθαν μόνοι τους ενώπιον του και ο Καρίνος προσπάθησε να τους μεταπείσει να αρνηθούν τον Χριστό. Εκείνοι όμως όχι μόνο δεν αρνήθηκαν την πίστη τους, αλλά κατάφεραν να μεταπείσουν και να αλλάξουν και τον ίδιο τον αυτοκράτορα, αφού και ο ίδιος δέχτηκε τις θεραπευτικές τους ιάσεις. Συγκεκριμένα, όταν ο Καρίνος ανέκρινε τους Αγίους, μετατοπίστηκε η θέση του προσώπου του και στράφηκε προς την ράχη του. Αμέσως τότε οι Άγιοι την θεράπευσαν με την προσευχή τους στον Χριστό. Εξαιτίας αυτού του θαύματος, πίστευσαν στον Χριστό όσοι βρίσκονταν εκείνη την στιγμή μπροστά σ’ αυτό πού συνέβη και ο ίδιος ο Αυτοκράτορας τους έστειλε πίσω στους συγγενείς τους με μεγάλες τιμές.

Αργότερα όμως, μετά από μεγάλο χρονικό διάστημα, οι Άγιοι φθονήθηκαν από τον ίδιο τον δάσκαλο που τούς είχε μάθει την ιατρική επιστήμη, γιατί είχαν αποκτήσει μεγάλη δόξα και φήμη. Γι’ αυτό τον λόγο τους ανέβασε σε κάποιο όρος για να μαζέψουν δήθεν κάποια βότανα και εκεί τους επιτέθηκε με πέτρες και τους θανάτωσε.

Ἀπολυτίκιον
Ἦχος δ’. Ταχύ προκατάλαβε.
Ὡς θεῖοι θεράποντες, καὶ ἰατῆρες βροτῶν, ἀνάργυρον βλύζετε, τὴν θεραπείαν ἠμίν, Ἀνάργυροι ἔνδοξοι, ὅθεν τοὺς προσιόντας, τὴ σεπτὴ ὑμῶν σκέπη, ρύσασθε νοσημάτων, καὶ παθῶν ἀνιάτων, Κοσμᾶ καὶ Δαμιανέ, Ρώμης βλαστήματα.

Ἕτερον Ἀπολυτίκιον  (Κατέβασμα)
Ἦχος πλ. δ’.
Ἅγιοι Ἀνάργυροι καὶ θαυματουργοί, ἐπισκέψασθε τὰς ἀσθενείας ἡμῶν, δωρεὰν ἐλάβετε, δωρεὰν δότε ἡμῖν.

Κοντάκιον
Ἦχος β’.
Οἱ τὴν χάριν λαβόντες τῶν ἰαμάτων, ἐφαπλοῦτε τὴν ῥῶσιν τοῖς ἐν ἀνάγκαις, Ἰατροὶ θαυματουργοὶ ἔνδοξοι· ἀλλὰ τῇ ἡμῶν ἐπισκέψει, καὶ τῶν πολεμίων τὰ θράση καταβάλλετε, τὸν κόσμον ἰώμενοι ἐν τοῖς θαύμασι.

Τη μνήμη των Αγίων την εορτάζουμε την 1η Ιουλίου



1min2461

Ι. Παρεκκλήσιο Αγίου Λαζάρου

Οδός: Πλατεία γίου Λαζάρου, T.Κ. 162 31 Βύρωνας.

ΑΓΙΟΣ ΛΑΖΑΡΟΣ:

Τα γεγονότα της διπλής γιορτής, η ανάσταση του Λαζάρου και η είσοδος του Κυρίου στα Ιεροσόλυμα, αναφέρονται στα λειτουργικά κείμενα σαν «προοίμιο του Σταυρού»Έτσι, για να καταλάβουμε καλύτερα αυτά τα γεγονότα, θα πρέπει να τα δούμε μέσα στα πλαίσια της Μεγάλης Εβδομάδας.

Το κοινό απολυτίκιο των δύο αυτών ημερών: «την κοινήν ανάστασιν προ του σου πάθους πιστούμενος, εκ νεκρών ήγειρας τον Λάζαρον, Χριστέ ο Θεός…» μας βεβαιώνει, με κατηγορηματικό τρόπο, για την αλήθεια της κοινής ανάστασης. Είναι πολύ σημαντικό ότι μια από τις μεγάλες γιορτές της Εκκλησίας μας, η θριαμβευτική είσοδος του Κυρίου στα Ιεροσόλυμα, γίνεται ο οδηγός στην πορεία μας μέσα στο σκοτάδι του Σταυρού. Έτσι το φως και η χαρά λάμπουν όχι μόνο στο τέλος της Μεγάλης Εβδομάδας αλλά και στην αρχή της. Το φως και η χαρά φωτίζουν αυτό το σκοτάδι και αποκαλύπτουν το βαθύ και τελικό νόημα του.

Όλοι όσοι είναι εξοικειωμένοι με την Ορθόδοξη λατρεία γνωρίζουν τον ιδιότυπο, σχεδόν παράδοξο, χαρακτήρα των ακολουθιών του Σαββάτου του Λαζάρου. Είναι, θα λέγαμε, Κυριακή και όχι Σάββατο, δηλαδή έχουμε μέσα στο Σάββατο αναστάσιμη ακολουθία. Ξέρουμε ότι το Σάββατο είναι βασικά αφιερωμένο στους τεθνεώτες και η Θεία Λειτουργία γίνεται στη μνήμη τους. Όμως το Σάββατο του Λαζάρου είναι διαφορετικό. Η χαρά που διαποτίζει τις ακολουθίες αυτής της ημέρας τονίζει ένα κεντρικό θέμα: την επερχόμενη νίκη του Χριστού κατά του Άδη.

Άδης είναι ο βιβλικός όρος που χρησιμοποιείται για να ορίσει το θάνατο με την παγκόσμια δύναμη του, που με τα αδιαπέραστα σκότη και τη φθορά καταπίνει κάθε ζωή και δηλητηριάζει ολόκληρο το σύμπαν. Αλλά τώρα, με την ανάσταση του Λαζάρου, ο «θάνατος αρχίζει να τρέμει». Ακριβώς από δω αρχίζει η αποφασιστική μονομαχία ανάμεσα στη Ζωή και το Θάνατο και μας προσφέρει το κλειδί για μια πλήρη κατανόηση του λειτουργικού μυστηρίου του Πάσχα.

Στην πρώτη Εκκλησία, το Σάββατο του Λαζάρου ονομαζόταν «αναγγελία του Πάσχα». Πραγματικά αυτό το Σάββατο αναγγέλει, προμηνύει, το υπέροχο φως και τη γαλήνη του επομένου Σαββάτου, του Αγίου και Μεγάλου Σαββάτου, που είναι ημέρα του Ζωηφόρου Τάφου.

Το πρώτο μας βήμα ας είναι η προσπάθεια να καταλάβουμε το εξής: ο Λάζαρος, ο φίλος του Ιησού Χριστού, είναι η προσωποποίηση όλου του ανθρωπίνου γένους και φυσικά κάθε ανθρώπου ξεχωριστά . Η Βηθανία, η πατρίδα του Λαζάρου, είναι το σύμβολο όλου του κόσμου, είναι η πατρίδα του καθενός. Ο καθένας από μας δημιουργήθηκε να είναι φίλος του Θεού και κλήθηκε σ’ αυτή τη θεϊκή Φιλία που είναι η γνώση του Θεού, η κοινωνία μαζί Του, η συμμετοχή στη ζωή Του. «Εν αύτω ζωή ην, και η ζωή ην το φως των ανθρώπων» (Ιω. 1, 4). Και όμως αυτός ο φίλος (ο άνθρωπος), τον οποίο τόσο αγαπάει ο Θεός και τον οποίο μόνο από αγάπη δημιούργησε , δηλαδή τον έφερε στη ζωή, τώρα καταστρέφεται, εκμηδενίζεται από μια δύναμη που δεν τη δημιούργησε ο Θεός: το θάνατο . Ο Θεός συναντάει μέσα στον κόσμο, που Αυτός δημιούργησε, μια δύναμη που καταστρέφει το έργο Του και εκμηδενίζει το σχέδιο Του. Έτσι ο κόσμος δεν είναι πια παρά θρήνος και πόνος, δάκρυα και θάνατος.

Πως είναι δυνατόν αυτό; Πως συνέβηκε κάτι τέτοιο; Αυτά είναι ερωτήματα που διαφαίνονται στη λεπτομερή διήγηση που κάνει ο Ιωάννης στο Ευαγγέλιο του για τον Ιησού Χριστό όταν έφτασε στον τάφο του φίλου Του Λαζάρου. «Που τεθείκατε αυτόν; λέγουσι αυτώ · Κύριε έρχου και ίδε. Εδάκρυσεν ο Ιησούς». (Ιω. 11, 35). Γιατί, αλήθεια, ο Κύριος δακρύζει βλέποντας το νεκρό Λάζαρο αφού γνωρίζει ότι σε λίγα λεπτά ο ίδιος θα του δώσει ζωή; Μερικοί Βυζαντινοί υμνογράφοι βρίσκονται σε αμηχανία σχετικά με το αληθινό νόημα αυτών των δακρύων. Μιλάνε για δάκρυα που χύνει η ανθρώπινη φύση του Χριστού, ενώ η δύναμη της ανάστασης ανήκει στη θεϊκή Του φύση. Η Ορθόδοξη όμως Εκκλησία μας διδάσκει ότι όλες οι πράξεις του Χριστού ήταν «Θεανδρικές», δηλαδή θεϊκές και ανθρώπινες ταυτόχρονα. Οι πράξεις Του είναι πράξεις ενός και του αυτού Θεού-Ανθρώπου, του σαρκωμένου Υιού του θεού. Αυτός, λοιπόν, που δακρύζει δεν είναι μόνο Άνθρωπος αλλά και Θεός, και Αυτός που καλεί το Λάζαρο να βγει από τον τάφο δεν είναι μόνο Θεός αλλά και Άνθρωπος ταυτόχρονα. Επομένως αυτά τα δάκρυα είναι θεία δάκρυα. Ο Ιησούς κλαίει γιατί βλέπει το θρίαμβο του θανάτου και της καταστροφής στον κόσμο το δημιουργημένο από τον Θεό.
«Κύριε, ήδη όζει…», λέει η Μάρθα και μαζί της oι παρεστώτες Ιουδαίοι, προσπαθώντας να εμποδίσουν τον Ιησού να πλησιάσει το νεκρό. Αυτή η φοβερή προειδοποίηση αφορά ολόκληρο τον κόσμο, όλη τη ζωή. Ο Θεός είναι η ζωή και η πηγή της ζωής. Αυτός κάλεσε τον άνθρωπο να ζήσει μέσα στη θεία πραγματικότητα της ζωής και εκείνος τώρα «όζει» (μυρίζει άσχημα). Ο κόσμος δημιουργήθηκε να αντανακλά και να φανερώνει τη δόξα του Θεού και εκείνος «όζει»…

Στον τάφο του Λαζάρου ο Θεός συναντά το Θάνατο, την πραγματικότητα που είναι αντι-ζωή, που είναι διάλυση και απόγνωση. Ο Θεός συναντά τον εχθρό Του, ο οποίος του απέσπασε τον κόσμο Του και έγινε ο ίδιος «άρχων του κόσμου τούτου». Και όλοι εμείς που ακολουθούμε τον Ιησού Χριστό καθώς πλησιάζει στον τάφο του Λαζάρου, μπαίνουμε μαζί Του στη «δική Του ώρα» («ιδού ήγγικεν η ώρα…») · στην ώρα για την όποια πολύ συχνά είχε μιλήσει και την είχε παρουσιάσει σαν το αποκορύφωμα, το πλήρωμα ολοκλήρου του έργου Του.

Ο Σταυρός, η αναγκαιότητα του και το παγκόσμιο νόημα του αποκαλύπτονται με την πολύ σύντομη φράση του Ευαγγελίου: «και εδάκρυσεν ο Ιησούς…». Τώρα μπορούμε να καταλάβουμε γιατί δάκρυσε : αγαπούσε το φίλο Του Λάζαρο και γι’ αυτό είχε τη δύναμη να τον φέρει πίσω στη ζωή. Η δύναμη της Ανάστασης δεν είναι απλά μια θεϊκή «δύναμη αυτή καθ’ εαυτή», αλλά είναι δύναμη αγάπης, ή μάλλον η αγάπη είναι δύναμη.

Ο Θεός είναι Αγάπη και η Αγάπη είναι Ζωή. Η Αγάπη δημιουργεί Ζωή… Η Αγάπη, λοιπόν, είναι εκείνη που κλαίει μπροστά στον τάφο και η Αγάπη είναι εκείνη που επαναφέρει τη ζωή. Αυτό είναι το νόημα των θεϊκών δακρύων του Ιησού. Μέσα απ’ αυτά η αγάπη ενεργοποιείται και πάλι – αναδημιουργεί, απολυτρώνει, αποκαθιστά τη σκοτεινή ζωή του ανθρώπου: «Λάζαρε, δεύρο έξω!..» Προσταγή απολύτρωσης. Κάλεσμα στο φως. Ακριβώς γι’ αυτό το Σάββατο του Λαζάρου είναι το προοίμιο και του Σταυρού, σαν τη μέγιστη θυσία της αγάπης, και της Ανάστασης, σαν τον τελικό θρίαμβο της αγάπης.
π. Αλεξάνδρου Σμέμαν, Η ΜΕΓΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ, Σύντομη λειτουργική εξήγηση των ημερών της Μεγάλης Εβδομάδας. Εκδ. Ακρίτας 1990.



1min2343

Ι. Παρεκκλήσιο Αγίας Βαρβάρας

Οδός γίας Βαρβάρας 4, Τ.Κ. 162 32 Βύρωνας.

Η ΑΓΙΑ ΒΑΡΒΑΡΑ:

Η Αγία Βαρβάρα έζησε το τέλος του 3ου αι. και αρχές του 4ου στην Ηλιούπολη, πόλη της Κοίλης Συρίας. Ο πατέρας της ονομαζόταν Διόσκουρος και ήταν φανατικός ειδωλολάτρης. Ήταν πολύ πλούσιος και διοικητής της Ηλιούπολης με μεγάλη πολιτική εξουσία και δύναμη.

Οι ιστορικές πληροφορίες δεν αναφέρουν καθόλου το όνομα της μητέρας της, ούτε ποιά στάση τήρησε σε όλη την περιπέτεια και στο φρικτό μαρτύριο της κόρης της. Υποθέτουμε πώς είχε πεθανει. Η Βαρβάρα ήταν το μονακριβο παιδί τους. Ήταν αφάνταστα ωραία στο σώμα, αλλά και στην ψυχή, και είχε πολλή χάρη, ευφυία, σεμνότητα και σωφροσύνη.

Όταν έφθασε σε ηλικία γάμου παρουσιάστηκαν πολλοί υποψήφιοι γαμπροί, και από τους εξέχοντες άρχοντες και από τους μεγιστάνες και από τους λοιπούς επιφανείς άνδρες της Ηλιούπολης. Όλα όμως τα προξενιά η Βαρβάρα τα έδιωχνε, πράγμα που ο πατέρας της δεν το έβλεπε με καλό μάτι. Ήταν γι’ αυτόν αδικαιολόγητη η εμμονή της κόρης του να μη θέλει διακεκριμένους γαμπρούς, που την ζητούσαν σε γάμο. Υπέθεσε όμως πώς ήταν μιά νεανική ιδιοτροπία και είχε την ελπίδα ότι αργότερα θα υποχωρούσε και θα δεχόταν να παντρευτεί.

Εν τω μετάξύ, όσο μεγάλωνε, μεγάλωνε αφάνταστα και η ομορφιά της και την έκανε «περιλάλητη και περιμάχητη». Όσο περνούσε ο καιρός, ο Διόσκουρος γέμιζε πιό πολύ από ποικίλους φόβους και φαίνεται ο πιό μεγάλος του φόβος ήταν ορισμένοι ψίθυροι ότι η Βαρβάρα του συμπαθούσε τον Χριστιανισμό. Γι’ αυτό και περιόρισε την ελευθερία της τόσο, όσο να μην την βλέπει κανείς, ούτε και να την συναναστρέφεται. Μόνο υπηρέτες και υπηρέτριες, πιστοί στον Διόσκουρο, την συνόδευαν. Κατα την παράδοση, τόσο την περιόρισε, που έφτιαξε ειδικό πύργο και την έκλεισε μεσα.

Οι φόβοι του όμως βγήκαν αληθινοί. Η πανεύφημη Βαρβάρα ξαφνικά παρουσιάζεται χριστιανή. Φαίνεται κάποια από τις υπηρέτριες ήταν κρυπτοχριστιανή και μετέδωσε στη Βαρβάρα τα σωτήρια χριστιανικά δόγματα και διδάγματα. Αυτη λοιπόν η κρυπτοχριστιανή υπηρέτρια της Βαρβάρας, την πήγε κρυφά στην χριστιανική κατακόμβη, την γνώρισε με έναν ιερέα από την Αλεξάνδρεια, την κατήχησε και μετά από λίγο καιρό τη βάπτισε στο όνομα της Αγίας Τριάδος.

Η Βαρβάρα ζεί τώρα πιά σε καινούργιο κόσμο. Η χαρά της είναι αφάνταστη. Τώρα νιώθει την πραγματική ευτυχία και αγαλλίαση. Καταλαβαίνει όλο και πιό πολύ ότι η ομορφιά και τα πλούτη και η μόρφωση δέν έχουν καμμιά αξία μπροστά στο μεγάλο θησαυρό της αληθινής πίστεως, που της αποκάλυψε ο Θεός και που τον ζεί πιά χωρίς τον πραγματικό δισταγμό. Αγάπησε ολοκληρωτικά το Νυμφίο της Χριστό. Θυσίασε τα πάντα γιά να κερδίσει«τον πολύτιμο μαργαρίτη». Μπροστά στην πραγματική ευσέβεια και αρετή, και πρό παντός μπροστά στην αγάπη του Χριστού, η παμμακάριστη Βαρβάρα, παραμέρισε όλες τις αμαρτωλές απολαύσεις του κόσμου, νέκρωσε όλα τα ψυχοφθόρα σαρκικά σκιρτήματα, περιφρόνησε κοσμικές τιμές και δόξες, τα θυσίασε όλα και προτίμησε να υποστεί τις θλίψεις τού μαρτυρίου προκειμένου να κερδίσει τον πολύτιμο, άφθαρτο και αναφαίρετο θησαυρό, την αιώνια ζωή.

Ο Διόσκουρος χωρίς να υποψιάζεται τίποτα γιά όλα αυτα που είχαν συμβεί, κάνει πρόταση γάμου στην Βαρβάρα. Εκείνη με σθένος του είπε: «Μη μού κάνεις ξανα λόγο γιά γάμο, γιατί τότε δεν θα σε ξαναπώ πατέρα και θα με αναγκάσεις να σκοτωθώ μόνη μου». Της άφησε χρόνο να το σκεφτεί. Όμως είχε πάρει σταθερή και αμετάκλητη την απόφαση περί παρθενίας

Ο πατέρας της επέστρεψε και έμαθε το γεγονός και από εδώ και πέρα αρχίζει η φρικτή μαρτυρική ζωή και το σύντομο τέλος της ενάρετης Βαρβάρας. Απολογείται στον πατέρα της για την κατασκευή των τριών παραθύρων και του τονίζει ότι «οι τρεις θυρίδες φωτίζουν πάντα άνθρωπον ερχόμενον εις τον κόσμον».

Με αυτόν τον τρόπο αποκάλυψε με περίσσιο θάρρος και παρρησία την πίστη και αφοσίωσή της στον Τριαδικό Θεό των χριστιανών και τη σφοδρή και πλήρη αντίθεσή της στους θεούς των ειδώλων. Ο Διόσκουρος δεν μπορούσε να το πιστέψει. Ζήτησε από την κόρη του καθαρή ομολογία. Η Βαρβάρα τότε είπε στον πατέρα της καθαρά πως γνώρισε και αγάπησε τη χριστιανική πίστη και πως, με την πίστη αυτή, γέμισε η διάνοιά της από φως, η καρδιά της από αγνότητα και το πνεύμα της από επανάπαυση. Ακούγοντας αυτά ο Διόσκουρος δεν μπορούσε να τα πιστέψει. Γι’ αυτό της ζήτησε την επομένη να τον ακολουθήσει σε μιά ειδωλολατρική τελετή. Η Βαρβάρα αρνήθηκε και βλέποντας την αμετάκλητη απόφασή της φούντωσε από το κακό του. Άδειασε η καρδιά του από κάθε πατρική στοργή και όλη η αγάπη του μετατράπηκε σε λυσσαλέο μίσος. Λησμόνησε ότι ήταν σπλάχνο του και με την καρδιά του γεμάτη από φαρμάκι σήκωσε το ξίφος του να την σκοτώσει.

Συγκρατήθηκε όμως. Κι έδωσε εντολή να την περιορίσουν πολύ αυστηρά. Η σεμνότατη μάρτυς εμποδίζεται, περιορισμένη τώρα μέσα στα σίδερα και κάτω από τα μάτια των φρουρών της, να εκτελέσει τα θρησκευτικά της καθήκοντα. Έτσι κατόρθωσε με την βοήθεια κάποιας πιστής της υπηρέτριας να δραπετεύσει και να καταφύγει στο πιό κοντινό βουνό.

Μόλις έφθασε εκεί σήκωσε τα χέρια της στον ουρανό και ζήτησε τη βοήθεια του Θεού να την γλιτώσει από τα χέρια του τυράννου πατέρα της. Και ο Θείος Δημιουργός δέν άργησε να απαντήσει. Την έκρυψε από τα φονικά χέρια του πατέρα της. Ο Διόσκουρος την χάνει από τα μάτια του. Συνεχίζει να την ψάχνει για να την βρει. Συναντά δύο βοσκούς και τους ρωτά άν είδαν μιά κοπέλλα. Ο ένας, καλοκάγαθος, προτίμησε να πεί ψέμα, που θα ήταν σωτήριο, παρά αλήθεια βλαπτική. Ο άλλος, άθλιος και πονηρός δέν μίλησε αλλά με το δάκτυλό του έδειξε το σημείο που ήταν κρυμμένη. Η καταδίωξη τού Διόσκουρου πέτυχε. Μετά από λίγο συνέλαβε την κόρη του. Δεν ήταν όμως πιά πατέρας, αλλά σωστος τύραννος. «Εξακολουθείς να επιμένεις;» της λέγει. «Δεν μπορώ πατέρα να αρνηθώ τον Αληθινό Θεό». Τότε εκείνος την άρπαξε από τα μαλλιά, με μανία λιονταριού, την τίναξε πολλές φορές και με σφοδρή και βίαιη πτώση την έριξε κάτω στην γή. Έδωσε εντολή να την οδηγήσουν ξανά στον πύργο. Εκεί την έκλεισε σε ένα μικρό δωμάτιο με σιδερένια κάγκελα και έβαλε φρουρούς να την φυλάνε. Πέρασε έτσι ένας μήνας.

Κάθε δύο μέρες ο Διόσκουρος έπαιρνε μαζί του έναν ιερέα της ειδωλολατρίας και προσπαθούσε να της αλλάξει γνώμη. Εκείνη υποστήριζε αλύγιστα την πίστη της στο Χριστό και το Ευαγγέλιο. Έτσι την κατήγγειλε στον ηγεμόνα Μαρκιανό με την κατηγορία ότι βρίζει τα είδωλα.Ο Μαρκιανός βλέποντάς την,προσπάθησε με όλες του τις δυνάμεις, με συμβουλές, με υποσχέσεις και με απειλές να την πείσει να αρνηθεί το Χριστο, αλλά μάταια. Η Αγία δεν δελεάστηκε με τίποτα. Τότε ο Μαρκιανός έδωσε εντολή να αρχίσουν τα φοβερά βασανιστήρια. Την γύμνωσαν, την κτύπησαν με σκληρά βούνευρα χωρίς έλεος, και για να την κάνουν να νιώθει τους πόνους πιο δριμείς έτριβαν τις πληγές της με τρίχινα ρούχα.

Τόση ήταν η μαστίγωση που το άγιο εκείνο σώμα καταπληγώθηκε και κατατρυπήθηκε και από το άσπιλο αίμα των πληγών της κατακοκκίνησε το μέρος της γης που την βασάνιζαν. Μετά από πολύωρα και σκληρά βασανιστηρια την κλείσανε στη φυλακή. Εκεί μεσα μια παρήγορη φωνή της έδινε θάρρος και ένα γλυκύτατο φως φώτισε το δεσμωτήριο. Μονομιάς τα τραύματα της θεραπεύτηκαν. Απέκτησε μεγαλύτερη υπομονή και καρτερία. Χαιρόταν για τα παθήματα της. Περίμενε με χαρά νέα βασανιστηρια σαν να πήγαινε σε γάμο.

Αρχίζει η δεύτερη εξέταση. Αρνείται και πάλι τα είδωλα. Ομολογεί τον Χριστο και αρχίζουν σκληρότερα βασανιστήρια. Σ’ αυτό το σημείο παρουσιάζεται και δεύτερη μάρτυς του Χριστού. Είναι η ενάρετη Ιουλιανή. Παρακολουθούσε τα μαρτύρια της Βαρβάρας και βλέποντας το αίμα να τρέχει άφθονο από όλο το σώμα της Αγίας δεν άντεξε και άρχισε να κλαίει.

Ο Μαρκιανός διατάζει να κρεμάσουν και την Ιουλιανή και να της κάψουν τις σάρκες με αναμμενες λαμπάδες.Και οι δυο υπέμεναν τα τρομερά βασανιστηρια.Αμέσως διατάζει την μεν Ιουλιανή να την βάλουν φυλακή, την δε Βαρβάρα να την ξεγυμνώσουν και να την γυρίζουν στην πόλη γυμνή.

Στο άκουσμα του χειρότερου αυτού για την Αγία μαρτυρίου,το πρόσωπό της κατακοκκίνησε και φρίκη πέρασε το πνεύμα της. Προσευχήθηκε θερμά να μην πραγματοποιηθεί αυτο το μαρτύριο. Ο γεμάτος Θεός αγάπη όμως, δεν αργοπόρησε καθόλου, άκουσε την προσευχή της, και ώ του θαύματος ενώ της αφαιρούσαν τα ρούχα, η γύμνωσή της δεν φαινόταν. Άλλα ρούχα πιο ωραία αντικαθιστούσαν εκείνα που με μανία της ξέσχιζαν.

Ο Μαρκιανός τυφλωμένος δεν μπόρεσε να ερμηνεύσει όλα αυτά που συνέβαιναν και με περισσότερη λύσσα διέταξε να τις αποκεφαλίσουν με ξίφος. Σε όλα αυτά τα μαρτύρια μπροστά ήταν και ο πατέρας της που ούτε καν πόνεσε. Μόλις ο δικαστής έβγαλε την καταδικαστική απόφαση, άρπαξε σαν λυσσασμενο λιονταρι την κόρη του για να την οδηγήσει στον τοπο του αποκεφαλισμού και να την φονεύσει ο ίδιος με τα καταραμεέα χέρια του. Η Αγία χωρίς να του καταλογίσει καθόλου την τόση σκληρότητα, είπε με πολλή συμπάθεια και τρυφερότητα «Πατέρα μου»! Είναι η εφαρμογή της τρομερής εκείνης διακήρυξης του Χριστού και το πρωτακουστο μηνυμά του πάνω στη γη : «αγαπάτε τους εχθρούς υμών».

Στο άκουσμα αυτό ο Διόσκουρος ταράχτηκε και της είπε : «δεν έχεις τίποτα το κοινό μαζί μου. Και για να ξεπλύνω το κακό που έκαμα με το να σε γεννήσω, θα σε θανατώσω εγώ με τα ίδια μου τα χέρια. Αυτή θα είναι η μόνη μου ευτυχία». Αφού έφθασαν στον τόπο του αποκεφαλισμού η Μεγαλομάρτυς Βαρβάρα, έκλινε την ιερή της κεφαλή μπροστα στο ξίφος του πατέρα της και δέχθηκε το μαρτύριο και το στεφάνι της άθλησης, την δε Ιουλιανή την ίδια ώρα, την αποκεφάλισε ο δήμιος. Και οι δύο στεφθήκανε με το μαρτυρικό, αμαράντινο της δόξας στεφάνι από τον δίκαιο επαινέτη και δωρεοδότη Κύριο.

Η Αγία μας Εκκλησία εορτάζει την μνήμη των δύο Μαρτύρων γυναικών στις 4 Δεκεμβρίου, που είναι και η ημέρα του μαρτυρίου τους.



Σχετικά με εμάς

Ο Καθεδρικός Ιερός Ναός Αγίας Τριάδος στο Βύρωνα ανεγέρθη κατά τα έτη 1925-1932.

Τα εγκαίνια έγιναν στις 5 Μαΐου 1957 από τον Επίσκοπο Ευρίπου κ.Αλέξιο, κατ’ εντολή του αειμνήστου Αρχιεπισκόπου Αθηνών Σπυρίδωνος Βλάχου. Και τω Θεώ δόξα!


Στείλτε μας EMAIL

Τηλ. Ιερού Ναού: 210.76.60.859Fax Ιερού Ναού: 213.029.16.80Πως θα έρθετε στο Ι. Ναό μας

FacebookTwitterInstagramYouTube

Το διαδικτυακό μας ΡαδιόφωνοΗ διαδικτυακή μας TV