Εμπειρία Αναστάσεως. Του Μητροπολίτου Καισαριανής, Βύρωνος και Υμηττού κ. Δανιήλ

«Χαρᾶς τά πάντα πεπλήρωται, τῆς ἀναστάσεως τήν πεῖραν εἰληφότα» (Ἀναστάσιμο Στιχηρό τῶν Αἴνων τῆς Κυριακῆς τοῦ τρίτου ἤχου)

Στόν ἀναστάσιμο ὕμνο πού τέθηκε ἐπί κεφαλής τῶν σχολίων πού ἀκολουθοῦν ἡ Ἐκκλησία διακηρύσσει πανηγυρικά, ὅτι ὁ σύμπας κόσμος γέμισε χαρά, ὅταν βεβαιώθηκε καί ἀπέκτησε πείρα τῆς ἀναστάσεως μέ τήν ἀνάσταση τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἀφοῦ οἱ ἅγιοι Ἀπόστολοι καί πολλοί ἄλλοι ἀπό τούς μαθητές τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἄνδρες καί γυναῖκες Τόν εἶδαν καί Τόν συναναστράφηκαν ἀναστάντα.

Ἄς δοῦμε πώς ἀποκτᾶται ἡ ἐμπειρία τῆς ἀναστάσεως ἀπό τούς πιστούς.

α΄ Ἡ ἐμπειρία τῆς ἀναστάσεως ἀποκτᾶται μέ τήν νέκρωση τῶν παθῶν.

Οἱ ἱεροί Εὐαγγελιστές μαρτυροῦν, ὅτι ὁ Κύριος ἐλευθερώνει τούς μαθητές Του ἀπό τήν ἁμαρτία κατά τήν διακήρυξή Του:

«Ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι πᾶς ὁ ποιῶν τὴν ἁμαρτίαν δοῦλός ἐστι τῆς ἁμαρτίας. ὁ δὲ δοῦλος οὐ μένει ἐν τῇ οἰκίᾳ εἰς τὸν αἰῶνα· ὁ υἱὸς μένει εἰς τὸν αἰῶνα. ἐὰν οὖν ὁ υἱὸς ὑμᾶς ἐλευθερώσῃ ὄντως ἐλεύθεροι ἔσεσθε » (Ἰωάννου η΄ 34-36).

Δηλαδή : «Κι  ησος τούς ποκρίθηκε: «Σς βεβαιώνω τι ποιος μαρτάνει γίνεται δολος τς μαρτίας. Ὁ δολος μως δέν νήκει γιά πάντα σέ μία οκογένεια, ν  γιός νήκει σ’ ατήν γιά πάντα. Ἄν, λοιπόν, σς λευθερώσει  Υός τότε θά εστε πραγματικά λεύθεροι».

Τήν ἐμπειρία τῆς πνευματικῆς ἐλευθερίας καί ἀναστάσεως ἀποκτοῦν ὅσοι ὑποτάσσονται στό νόμο τοῦ πνεύματος τῆς ζωῆς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ κατά τήν διδασκαλία τοῦ ἀποστόλου Παύλου:

«Ὁ γὰρ νόμος τοῦ πνεύματος τῆς ζωῆς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ ἠλευθέρωσέ με ἀπὸ τοῦ νόμου τῆς ἁμαρτίας καὶ τοῦ θανάτου » (Πρός Ρωμαίους η΄ 2).

Δηλαδή : «Γιατί  ησος Χριστός μς δήγησε στό χρο που κυριαρχε τό ζωοποιό Πνεμα καί μς πελευθέρωσε πό τήν κυριαρχία τς μαρτίας καί τοθανάτου».

Σ’ αὐτή τήν πνευματική ἐλευθερία ἀναφέρεται ὁ ἀπόστολος Παῦλος προτρέποντας τούς Γαλάτες καί ὅλους τούς πιστούς νά παραμείνουν στήν ἐλευθερία πού χαρίζει ὁ Κύριος Ἰησοῦς Χριστός., λέγοντας:

«Τῇ ἐλευθερίᾳ οὖν, ᾗ Χριστὸς ἡμᾶς ἠλευθέρωσε, στήκετε, καὶ μὴ πάλιν ζυγῷ δουλείας ἐνέχεσθε» (Πρός Γαλάτας ε΄ 1)

Δηλαδή : « Χριστός μς πελευθέρωσε γιά νά εμαστε λεύθεροι. Παραμένετε, λοιπόν, σταθεροί στήν λευθερία καί μήν ξαναμπαίνετε κάτω πό ζυγό δουλείας».

* * * * *

β΄ Ἐμπειρία ἀναστάσεως ἀποκτᾶται μέ τήν καινή ἐν Χριστῷ ζωή, ὅπως αὐτή βιώνεται ἀπό τούς μαθητές τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ μέ τόν προσωπικό ἀγῶνα τους κατά τῶν παθῶν τῆς ἁμαρτίας καί τήν συμμετοχή τους στά ἁγιαστικά μυστήρια, κατά τήν διδασκαλία τοῦ ἀποστόλου Παύλου:

«Ἤ ἀγνοεῖτε ὅτι ὅσοι ἐβαπτίσθημεν εἰς Χριστὸν Ἰησοῦν, εἰς τὸν θάνατον αὐτοῦ ἐβαπτίσθημεν;  συνετάφημεν οὖν αὐτῷ διὰ τοῦ βαπτίσματος εἰς τὸν θάνατον, ἵναὥσπερ ἠγέρθη Χριστὸς ἐκ νεκρῶν διὰ τῆς δόξης τοῦ πατρός, οὕτω καὶ ἡμεῖς ἐν καινότητι ζωῆς περιπατήσωμεν. εἰ γὰρ σύμφυτοι γεγόναμεν τῷ ὁμοιώματι τοῦ θανάτου αὐτοῦ, ἀλλὰ καὶ τῆς ἀναστάσεως ἐσόμεθα, τοῦτο γινώσκοντες, ὅτι ὁ παλαιὸς ἡμῶν ἄνθρωπος συνεσταυρώθη ἵνα καταργηθῇ τὸ σῶμα τῆς ἁμαρτίας, τοῦ μηκέτι δουλεύειν ἡμᾶς τῇ ἁμαρτίᾳ » (Πρός Ρωμαίους στ΄ 3-6)

Δηλαδή: «Ἤ μήπως λησμονετε πώς τό βάπτισμα στό νομα το Χριστο σημαίνει συμμετοχή στό θάνατό του; Πραγματικά, τό βάπτισμά μας σημαίνει πώς συμμετέχουμε στό θάνατο καί στήν ταφή το Χριστο. Κι πως  Πατέρας Θεός μέ τή δύναμή του νάστησε τό Χριστό πό τούς νεκρούς, τό διο κι μες μπορομε νά ζήσουμε μία νέα ζωή. Ὅπως δηλαδή νταχτήκαμε ργανικά στό σμα το Χριστο μέ μία πράξη πού συμβολίζει συμμετοχή στό θάνατό του, τσι θά συμμετάσχουμε πραγματικά καί στήν νάστασή του. Ξέρουμε λλωστε μέ βεβαιότητα τοτο:  παλιός μαρτωλός αυτός μας πέθανε στό σταυρό μαζί μέ τό Χριστό. τσι, παψε νά ζε  μαρτωλός νθρωπος καί δέν εμαστε πιά πόδουλοι στό ζυγό τς μαρτίας».

«Εἰδότες ὅτι Χριστὸς ἐγερθεὶς ἐκ νεκρῶν οὐκέτι ἀποθνῄσκει, θάνατος αὐτοῦ οὐκέτι κυριεύει. ὃ γὰρ ἀπέθανε, τῇ ἁμαρτίᾳ ἀπέθανεν ἐφάπαξ, ὃ δὲ ζῇ, ζῇ τῷ Θεῷ. οὕτω καὶ ὑμεῖς λογίζεσθε ἑαυτοὺς νεκροὺς μὲν εἶναι τῇ ἁμαρτίᾳ, ζῶντας δὲ τῷ Θεῷ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ τῷ Κυρίῳ ἡμῶν. Μὴ οὖν βασιλευέτω ἡ ἁμαρτία ἐν τῷ θνητὑμῶν σώματι εἰς τὸ ὑπακούειν αὐτῇ ἐν ταῖς ἐπιθυμίαις αὐτοῦ, μηδὲ παριστάνετε τὰ μέλη ὑμῶν ὅπλα ἀδικίας τῇ ἁμαρτίᾳ, ἀλλὰ παραστήσατε ἑαυτοὺς τῷ Θεῷ ὡς ἐκ νεκρῶν ζῶντας καὶ τὰ μέλη ὑμῶν ὅπλα δικαιοσύνης τῷ Θε » (Πρός Ρωμαίους στ΄ 9-13).

Δηλαδή : « Ξέρουμε λλωστε καλά πώς  ναστημένος Χριστός δέν εναι πιά πόδουλος στό θάνατο, γιατί  θάνατος δέν τόν ξουσιάζει πιά. Πέθανε γιά νά νεκρώσει μία γιά πάντα τήν μαρτία μέ τό σταυρικό του θάνατο, κι  τωρινή του ζωή εναι ζωή κοντά στό Θεό. Ἔτσι νά σκέφτεστε κι σες γιά τόν αυτό σας: χετε πεθάνει γιά τήν μαρτία, κι  ζωή σας εναι πιά κοντά στό Θεό χάρη στήν νωσή σας μέ τόν ησο Χριστό τόν Κύριό μας. Μήν φήνετε, λοιπόν, τήν μαρτία νά κυριαρχε στό φθαρτό σας σμα. Καί μήν πακούετε σ’ ατήν ποκύπτοντας στίς πιθυμίες του. Κι κόμα, μήν φήνετε τίποτε πό τόν αυτό σας στή διάθεση τςμαρτίας γιά νά τά χρησιμοποιήσει ατή ναντίον του σάν ργανο γιά τό κακό. ντίθετα, νά προσφέρετε τόν αυτό σας στό Θεό, πως ταιριάζει σέ νθρώπους πού πέθαναν κι ναστήθηκαν γιά μία νέα ζωή. Νά κάνετε κάθε μέλος σας πλο στά χέρια το Θεο γιά τό καλό».

* * * * *

γ΄ Ἐμπειρία ἀναστάσεως ἀποκτᾶται μέ τήν κοινωνία στά παθήματα καί τόν θάνατο τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ.

Ὁ Κύριος μακάρισε ὅσους διώκονται γιά τό ὄνομά Του, γιά τήν διδασκαλία Του, γιά τό Εὐαγγέλιό Του, μέ τήν πίστη τους :

«Μακάριοί ἐστε ὅταν ὀνειδίσωσιν ὑμᾶς καὶ διώξωσιν καὶ εἴπωσιν πᾶν πονηρὸν καθ’ ὑμῶν ψευδόμενοι ἕνεκεν ἐμο» (Ματθαίου ε΄ 11)

Δηλαδή : «Μακάριοι εστε ταν σς χλευάσουν καί σς καταδιώξουν καί σς κακολογήσουν μέ κάθε ψεύτικη κατηγορία ξαιτίας μου».

Προειδοποίησε γιά τό μῖσος τοῦ κόσμου πρός τούς Μαθητές Του :

«Εἰ ὁ κόσμος ὑμᾶς μισεῖ, γινώσκετε ὅτι ἐμὲ πρῶτον ὑμῶν μεμίσηκεν.  εἰ ἐκ τοῦ κόσμου ἦτε, ὁ κόσμος ἂν τὸ ἴδιον ἐφίλει· ὅτι δὲ ἐκ τοῦ κόσμου οὐκ ἐστέ, ἀλλ’ ἐγἐξελεξάμην ὑμᾶς ἐκ τοῦ κόσμου, διὰ τοῦτο μισεῖ ὑμᾶς ὁ κόσμος.  μνημονεύετε τοῦ λόγου οὗ ἐγὼ εἶπον ὑμῖν· οὐκ ἔστι δοῦλος μείζων τοῦ κυρίου αὐτοῦ. εἰ ἐμἐδίωξαν, καὶ ὑμᾶς διώξουσιν· εἰ τὸν λόγον μου ἐτήρησαν, καὶ τὸν ὑμέτερον τηρήσουσιν.  ἀλλὰ ταῦτα πάντα ποιήσουσιν ὑμῖν διὰ τὸ ὄνομά μου, ὅτι οὐκ οἴδασι τὸν πέμψαντά με. εἰ μὴ ἦλθον καὶ ἐλάλησα αὐτοῖς, ἁμαρτίαν οὐκ εἴχον· νῦν δὲ πρόφασιν οὐκ ἔχουσι περὶ τῆς ἁμαρτίας αὐτῶν.  ὁ ἐμὲ μισῶν καὶ τὸν πατέρα μου μισεῖ. εἰ τὰ ἔργα μὴ ἐποίησα ἐν αὐτοῖς ἃ οὐδεὶς ἄλλος πεποίηκεν, ἁμαρτίαν οὐκ εἴχον· νῦν δὲ καὶ ἑωράκασι καὶ μεμισήκασι καὶ ἐμὲ καὶ τὸν πατέρα μου.  ἀλλ’ ἵνα πληρωθῇ ὁ λόγος ὁ γεγραμμένος ἐν τῷ νόμῳ αὐτῶν, ὅτι ἐμίσησάν με δωρεάν » (Ἰωάννου ιε΄ 18-25)

Δηλαδή : «ν σς μισε  κόσμος, νά ξέρετε πώς πρίν πό σς μένα χει μισήσει. Ἄν νήκατε στόν κόσμο, τότε  κόσμος θά σς γαποσε σάν κάτι δικό του.πειδή μως δέν νήκετε στόν κόσμο, φο γώ σς διάλεξα καί σς ξεχώρισα πό τόν κόσμο, γι’ ατό σᾶς μισε  κόσμος. Νά θυμᾶστε τό λόγο πού σς επα: δέν πάρχει δολος νώτερος πό τόν κύριό του. ν μένα καταδίωξαν, θά καταδιώξουν κι σς, ν φάρμοσαν τά λόγιά μου, θά φαρμόσουν καί τά δικά σας. Ἀλλά θά σς τά κάνουν λα ατά ξαιτίας μου, γιατί δέν ξέρουν ατόν πού μέ στειλε. Ἄν δέν εχα ρθει καί δέν τούς εχα κηρύξει, δέ θά εχαν μαρτία. Τώρα μως δέν χουν καμιά δικαιολογία γιά τήν μαρτία πού διαπράττουν. Ὅποιος μισε μένα, μισε καί τόν Πατέρα μου. Ἄν δέν εχα κάνει νάμεσά τους τά ργα πού κανείςλλος δέν κανε, δέ θά εχαν μαρτία. Τώρα μως καί τά ργα χουν δε καί μς χουν μισήσει κι μένα καί τόν Πατέρα μου. Ἀλλά ατό γίνεται γιά νά κπληρωθε λόγος πού εναι γραμμένος στό νόμο τους: μέ μίσησαν χωρίς καμιά ατία»

Οἱ ἅγιοι Ἀπόστολοι ἐβίωναν τό διωγμό τους γι αὐτό γράφουν :

«Πρεσβυτέρους τοὺς ἐν ὑμῖν παρακαλῶ ὁ συμπρεσβύτερος καὶ μάρτυς τῶν τοῦ Χριστοῦ παθημάτων, ὁ καὶ τῆς μελλούσης ἀποκαλύπτεσθαι δόξης κοινωνός » (Α΄ Πέτρου ε΄ 1).

Δηλαδή : « Στούς πρεσβυτέρους σας χω νά δώσω μερικές συμβουλές ς πρεσβύτερος κι γώ, μάρτυρας τν παθημάτων το Χριστο καί μέτοχος στή δόξα του, πού θ’ ποκαλυφθε μελλοντικά ».

«Τοῦ λοιποῦ κόπους μοι μηδεὶς παρεχέτω· ἐγὼ γὰρ τὰ στίγματα τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ ἐν τῷ σώματί μου βαστάζω » (Πρός Γαλάτας στ΄ 17 )

Δηλαδή : «Στό ξς ς μή μο δημιουργε κανένας προβλήματα. ρκετά χω πάθει γιά τόν ησοπως δείχνουν τά σημάδια στό σμα μου»

Ὁ ἀπόστολος Παῦλος δίδει μία ἐνδιαφέρουσα διάσταση τῶν παθημάτων τῶν ἀποστόλων καί γενικῶς τῶν ποιμένων τῆς Ἐκκλησίας, ὅτι αὐτά τά παθήματα δείχνουν τήν δύναμη τοῦ ἀναστημένου Ἰησοῦ. Ὅπως οἱ διῶκτ Του πίστευαν ὅτι μέ τό θάνατο θά Τόν ἐξοντώσουν ὁριστικῶς, ἀλλά Ἐκεῖνος ἀνέστη. Ἔτσι καί οἱ ποιμένες ἐνῷ διώκονται καί οἱ διῶκτες τους πιστεύουν ὅτι θά τούς ἐξοντώσουν ἡ δύναμη τοῦ Θεοῦ τούς καθιστᾶ δυνατώτερους γιά τό ἔργο τους καί τήν ἀποστολή τους.

«Πάντοτε τὴν νέκρωσιν τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ ἐν τῷ σώματι περιφέροντες, ἵνα καὶ ἡ ζωὴ τοῦ Ἰησοῦ ἐν τῷ σώματι ἡμῶν φανερωθῇ. ἀεὶ γὰρ ἡμεῖς οἱ ζῶντες εἰς θάνατον παραδιδόμεθα διὰ Ἰησοῦν, ἵνα καὶ ἡ ζωὴ τοῦ Ἰησοῦ φανερωθῇ ἐν τῇ θνητῇ σαρκὶ ἡμῶν» (Πρός Κορινθίους Β΄ δ΄ 10-11).

Δηλαδή : «Συνεχῶς ποφέρουμε σωματικά μετέχοντας τσι στό θάνατο το Κυρίου ησο, γιά νά φανερωθε στό πρόσωπό μας  ζωή το ναστημένου ησο. Δηλαδή εμαστε ζωντανοί, λλά κθέτουμε συνεχς τόν αυτό μας στό θάνατο γιά χάρη το ησοστε νά φανερωθε στό θνητό μας σμα  ζωή το ησο».

Ὁ ἀπόστολος Πέτρος ἐνθαρρύνει τούς πιστούς νά δείχνουν καρτερία κάι ὑπομονή ὅταν ὑποφέρουν γιά χάρη τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ :

«γαπητο, μ ξενζεσθε τ ν μν πυρσει πρς πειρασμν μν γινομνς ξνου μν συμβανοντος, λλ καθ κοινωνετε τος το Χριστο παθμασι, χαρετε, να κα ν τ ποκαλψει τς δξης ατο χαρτε γαλλιμενοι.  Ε νειδζεσθε ν νματι Χριστο, μακριοι, τι τ τς δξης κα δυνμεως κα τ τοΘεο Πνεμα φ’ μς ναπαεται· κατ μν ατος βλασφημεται, κατ δ μς δοξζεται. μ γρ τις μν πασχτω ς φονες  κλπτης  κακοποις  ςλλοτριοεπσκοπος· ε δ ς Χριστιανς, μ ασχυνσθω, δοξαζτω δ τν Θεν ν τ μρει τοττι  καιρς το ρξασθαι τ κρμα π το οκου το Θεο· εδ πρτον φ’ μν, τ τ τλος τν πειθοντων τ το Θεο εαγγελίῳ; κα ε  δκαιος μλις σζεται,  σεβς κα μαρτωλς πο φανεται; στε κα οπσχοντες κατ τ θλημα το Θεος πιστ κτστ παρατιθσθωσαν τς ψυχς ατν ν γαθοποιΐᾳ » (Α΄ Πέτρου δ΄ 12-19)

Δηλαδή : «Ἀγαπητοί μου, μήν παραξενεύεστε γιά τή φοβερή δοκιμασία μέ τήν ποία δοκιμάζεστε, σάν νά ταν κάτι παράξενο. Ἀντίθετα, νά χαίρεστε πού συμμετέχετε στά παθήματα το Χριστο, γιατί τσι θά γεμίσετε χαρά κι γαλλίαση, ταν ποκαλυφθε  δόξα του. Εὐτυχισμένοι εστε ν σς ντροπιάζουν γιά τόνομα το Χριστο. Γιατί τό Πνεμα το Θεο σ’ λη του τή μεγαλοπρέπεια καί δύναμη ναπαύεται σ’ σς· ατό τό νομα π’ ατούς βλασφημεται, πό σςμως δοξάζεται. Προσέχετε νά μή φτάνει κανένας πό σς νά ποφέρει τιμωρίες πειδή σκότωσε  κλεψε  κανε κακό  ναμείχθηκε σέ ξένες ποθέσεις. Ἄνμως ποφέρει γιατί εναι χριστιανός, νά μήν ντρέπεται λλά νά δοξάζει τό Θεό γι’ ατό. Εἶναι καιρός πιά ν’ ρχίσει  κρίση π’ τό λαό το Θεο. Κι ν  κρίσηρχίσει πρτα πό μᾶς, σκεφτετε τί χει νά γίνει μέ σους δέ δέχονται τό εαγγέλιο το Θεο. Κι ν μόλις καί μετά βίας σώζονται ο δίκαιοι νθρωποι, τί θά συμβεμέ τούς μαρτωλούς καί πίστους; Ἐκεῖνοι, λοιπόν, πού ποφέρουν, γιατί τσι τό θέλησε  Θεός, ς μπιστεύονται τόν αυτό τους μέ τίς καλές τους πράξεις στό Θεό, πού κρατάει τίς ποσχέσεις του »

* * * * *

Ἔτσι οἱ μαθητές τοῦ Κυρίου γίνονται μιμητές τῶν παθημάτων τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ καί κοινωνοί τῆς δόξης πού θά φανερωθεῖ κατά τήν δευτέρα παρουσία Του, ὅταν ἔλθη «ἐν τῇ δόξῃ αὐτοῦ (Ματθαίου κε΄ 31)

Ὅσοι ἀποκτήσουν τήν ἐμπειρία τῆς ἀναστάσεως εἶναι κατά τόν χαρακτηρισμό τοῦ Κυρίου υἱοί τῆς ἀναστάσεως πού διεκήρυξε ὅτι  «οὔτε γὰρ ἀποθανεῖν ἔτι δύνανται· ἰσάγγελοι γάρ εἰσι, καὶ υἱοί εἰσι τοῦ Θεοῦ, τῆς ἀναστάσεως υἱοὶ ὄντες » (Λουκᾶ κ΄ 36)

Δηλαδή : «Κι αὐτό, γιατί δέ θά ὑπάρχει γι’ αὐτούς θάνατος σάν ἀναστημένοι ἄνθρωποι πού θά εἶναι, θά εἶναι ἴσοι μέ τούς ἀγγέλους καί παιδιά τοῦ Θεοῦ».

Αὐτή κατά τόν Εὐαγγελιστή Ἰωάννη εἶναι ἡ πρώτη ἀνάσταση (πνευματική). Σ’ ὅσους μετέχουν σ’ αὐτή δέν ἔχει ἐξουσία ὁ δεύτερος θάνατος (πνευματικός).

«Καὶ οἱ λοιποὶ τῶν νεκρῶν οὐκ ἔζησαν ἕως τελεσθῇ τὰ χίλια ἔτη. αὕτη ἡ ἀνάστασις ἡ πρώτη. μακάριος καὶ ἅγιος ὁ ἔχων μέρος ἐν τῇ ἀναστάσει τῇ πρώτῃ· ἐπὶ τούτων ὁ δεύτερος θάνατος οὐκ ἔχει ἐξουσίαν, ἀλλ’ ἔσονται ἱερεῖς Θεοῦ καὶ τοῦ Χριστοῦ, καὶ βασιλεύσουσι μετ’ αὐτοῦ χίλια ἔτη» (Ἀποκαλύψεως κ΄ 5-6).

Δηλαδή : «Ο πόλοιποι πό τούς νεκρούς δέν ξαναγύρισαν στή ζωή σπου νά συμπληρωθον τά χίλια χρόνια. Ατή εναι  πρώτη νάσταση. Μακάριοι καί γιοι ατοί πού θά πάρουν μέρος στήν πρώτη νάσταση· σ’ ατούς  δεύτερος θάνατος δέν χει καμιά ξουσία. Ατοί θ’ ποτελέσουν τό ερατεο το Θεο καί τοΧριστο καί θά βασιλέψουν μαζί του χίλια χρόνια».

* * * * *

«Ἀνάστασιν Χριστοῦ θεασάμενοι προσκυνήσωμεν Ἅγιον Κύριον Ἰησοῦν τόν μόνον ἀναμάρτητον »

Ιερός Καθεδρικός Ναός Αγίας Τριάδος



Σχετικά με εμάς

Ο Καθεδρικός Ιερός Ναός Αγίας Τριάδος στο Βύρωνα ανεγέρθη κατά τα έτη 1925-1932.

Τα εγκαίνια έγιναν στις 5 Μαΐου 1957 από τον Επίσκοπο Ευρίπου κ.Αλέξιο, κατ’ εντολή του αειμνήστου Αρχιεπισκόπου Αθηνών Σπυρίδωνος Βλάχου. Και τω Θεώ δόξα!


Στείλτε μας EMAIL

Τηλ. Ιερού Ναού: 210.76.60.859Fax Ιερού Ναού: 213.029.16.80Πως θα έρθετε στο Ι. Ναό μας

FacebookTwitterInstagramYouTube

Το διαδικτυακό μας ΡαδιόφωνοΗ διαδικτυακή μας TV